Reacties uitgeschakeld voor Vlaamse ambtenaren krijgen renteloze leningen

Vlaamse ambtenaren krijgen renteloze leningen

Door | 18 maart 2013 | Nieuws

Bron: Gazet van Antwerpen, 18 maart 2013

06:00 BINNENLAND De Vlaamse Gemeenschap heeft sinds 2000 voor 5,5 miljoen euro aan renteloze leningen toegekend aan tientallen ambtenaren met financiële moeilijkheden. Dat schrijven Het Belang van Limburg en Gazet van Antwerpen. “Met deze steun wil de Vlaamse overheid personeelsleden met persoonlijke problemen beter doen functioneren”, klinkt het.
Het bestaan van deze leningen kwam nu pas aan het licht na een schriftelijke vraag van Vlaams parlementslid Lode Vereeck (LDD) aan Vlaams minister van Financiën Philippe Muyters (N-VA, foto) over een renteloze lening van 743.680 euro aan de vzw Warande. De Warande is een exclusieve toplocatie in Brussel voor ministers, topambtenaren en bedrijfsleiders. Zonder die lening zou het horecagedeelte van De Warande niet rendabel zijn.

Vereeck wilde weten wie sinds 2000 nog zo’n renteloze lening heeft gekregen. In zijn antwoord zegt Muyters dat de vzw Sociale Dienst voor het Vlaams Overheidspersoneel sinds 2000 voor 5,5 miljoen euro renteloze leningen heeft toegekend.

Let wel: dit regime geldt enkel voor de 28.000 ambtenaren van departementen en agentschappen, en dus niet voor leerkrachten en welzijnswerkers van de Vlaamse overheid. Van de 5,5 miljoen euro moet nog 2,76 miljoen euro worden terugbetaald.

“De redenen voor het toekennen van een renteloze lening kunnen heel divers zijn. Veelal is dat omwille van achterstallige betalingen van leningen en openstaande facturen”, antwoordt Muyters.

Reacties uitgeschakeld voor Stad Gent verkozen tot een ‘Best Workplace’

Stad Gent verkozen tot een ‘Best Workplace’

Door | 15 maart 2013 | Nieuws

vrijdag 15 maart 2013, 09u08 Bron: jobat.be Auteur: (wv)

Steden en gemeenten moeten om budgettaire redenen besparen op hun personeel. Met dat nieuws kwam de Vlaamse Vereniging voor Steden en Gemeenten onlangs naar buiten. Hoe pakt een organisatie als Stad Gent dat aan net nu ze kan uitpakken met haar verkiezing tot Best Workplace?
De financiële toestand dwingt ook Stad Gent, waar momenteel het budget voor de komende legislatuur wordt voorbereid, tot keuzes, geeft schepen van Personeelsbeleid Martine De Regge toe. “Harde cijfers op personeelsaantallen plakken, kan ik dus nog niet. Wat ik wel kan zeggen, is dat we in functie van de strategische doelstellingen van onze beheers- en beleidscyclus zullen nagaan hoeveel en welke mensen we nodig hebben om die doelstellingen te verwezenlijken.”

De nakende pensioneringsgolf moet alleszins met de nodige omzichtigheid worden aangepakt, vindt schepen De Regge. “Ik heb altijd gezegd dat als iemand de komende jaren met pensioen gaat, we goed moeten weten of we die functie vervangen, of we op zoek moeten naar een ander profiel dat we misschien harder nodig hebben.”

Meer doen met hetzelfde aantal mensen en de middelen die voorhanden zijn, vergroot het belang van een goed personeelsbeleid, meent de schepen. “Goede human resources geeft mensen zin om zich extra hard in te zetten voor de stad. Om aantrekkelijk te zijn als werkgever zijn we van plan om ons personeel verder te ‘statutariseren’. Onze ervaring leert dat een statutaire benoeming een van de argumenten is om mensen te overtuigen om voor de overheid te werken. Werkzekerheid kunnen bieden, blijft een troef.”

Dat Stad Gent onlangs verkozen is tot Best Workplace door het Great Place to Work Instituut en Vlerick Business School is ook een hart onder de riem in de zoektocht naar nieuwe werknemers. “We zijn de eerste overheidsinstantie met een plek in de top tien van dit onderzoek en daar zijn we best fier op”, zegt Marleen Mercelis, departementshoofd HR bij Stad Gent. “Ons hr-beleid heeft vier speerpunten: leiderschap, talent management, geëngageerde medewerkers en verloning en beloning. Het verschil tussen verloning en beloning is belangrijk voor ons omdat het loon binnen de overheid een vast gegeven is. Dat proberen we aan te vullen met een aantrekkelijk pakket extralegale voordelen zoals een fietsvergoeding, hospitalisatieverzekering enzovoort.”

Reacties uitgeschakeld voor Soepele ontslagregeling voor Vlaamse ambtenaren

Soepele ontslagregeling voor Vlaamse ambtenaren

Door | 15 maart 2013 | Nieuws

“We willen de rechten en de plichten van statutaire en contractuele collega’s meer naar elkaar toe laten groeien”, zegt minister Bourgeois. “Zo komt er een rationalisatie van de verlofstelsels en kan een contractueel ook projectleider worden. Bovendien willen we de ontslagmogelijkheid voor slecht functionerende ambtenaren versoepelen als bijsturing niet mogelijk blijkt.
Ontslag van slecht functionerende ambtenaren hoort daarbij: ontslag van statutaire collega’s zou tegen eind 2013 al moeten kunnen na één evaluatie met een onvoldoende, en zal verplicht zijn na twee onvoldoendes binnen vijf (halfjaarlijkse) evaluaties.”
Minister Bourgeois benadrukt dat het daarbij niet gaat om mensen die bijvoorbeeld langdurig ziek zijn: “We willen kunnen optreden tegen collega’s die ondanks bijsturing blijven onderpresteren. Er zijn gevallen bekend van mensen die het jaar na een onvoldoende evaluatie een tandje bijsteken zodat ze een voldoende evaluatie krijgen en het jaar daarna opnieuw ondermaats presteren. Dat legt een enorme druk op hun collega’s die wel goed werk leveren.

De regeling voor contractuele collega’s blijft zoals ze is. Ze kunnen nog altijd ontslagen worden via het arbeidsrecht, dus ook zonder een slechte evaluatie.” In een eerste reactie maken de vakbonden zich zorgen over collega’s die met de nieuwe regeling sneller ontslagen dreigen te worden omdat ze bijvoorbeeld een conflict hebben met hun leidinggevende. “De rechten van de verdediging blijven we respecteren”, klinkt het. “In zulke gevallen is er nog altijd de mogelijkheid om een klacht in te dienen bij de Raad van Beroep.”

Bron: 13: Tweemaandelijks personeelsblad Vlaamse Overheid, maart-april 2013

Reacties uitgeschakeld voor Vlaamse overheid zoekt kantoorgebouw voor 2.000 ambtenaren

Vlaamse overheid zoekt kantoorgebouw voor 2.000 ambtenaren

Door | 15 maart 2013 | Nieuws


di 12/03/2013 – 15:16 Belga
De Vlaamse regering wil tegen het najaar van 2016 een nieuw kantoorgebouw in Brussel huren voor meer dan 2.000 Vlaamse ambtenaren. Het nieuwe gebouw moet verschillende administraties samenbrengen die nu over de hoofdstad verspreid zitten.
“Op dit ogenblik ligt de huisvesting voor de Vlaamse ambtenaren in de hoofdstad verspreid over meerdere gebouwen en op verschillende locaties”, zegt minister van Bestuurszaken Geert Bourgeois (N-VA). “Het merendeel van hen werkt in de Noordwijk, waar de Vlaamse Overheid verscheidene gebouwen huurt. In 2017 zal een aantal huurcontracten vervallen en ontstaat de behoefte aan vervangende kantoorruimte voor circa 2.000 tot 2.600 medewerkers.”

Bourgeois liet de Participatiemaatschappij Vlaanderen (PMV) de gunningsprocedure opstarten. Het is de bedoeling deze begin volgend jaar af te ronden. De opdrachtnemer zal het gebouw of complex ontwerpen en bouwen op een door hem voorgestelde locatie en nadien verhuren aan het Vlaams Gewest.

Het gebouw moet een bruto-oppervlakte hebben van veertig- tot vijftigduizend vierkante meter en moet op wandelafstand liggen van het station Brussel-Noord of Brussel-Centraal. Het gebouw moet ook energie-efficiënt zijn.

Reacties uitgeschakeld voor Top 10 van misbruikte woorden in personeelsadvertenties

Top 10 van misbruikte woorden in personeelsadvertenties

Door | 10 maart 2013 | Lectuur

http://vaagtaal.nl/personeelspraat/top-10-meest-misbruikt/
Personeelsadvertenties staan vol lege begrippen, clichés en standaardzinnen. Hierdoor lijken advertenties wel ‘gelijkgeschakeld’: ze geven de indruk dat alle werkgevers op zoek zijn naar dezelfde kandidaat. Wil je geen dertien-in-een-dozijn-kandidaat? Vermijd dan in ieder geval de woorden uit deze top 10. Als je daarna ook nog de ‘verbindende bruggenbouwende peoplemanager’ achter je laat, ben je al een heel eind op weg.

1. actief
De grootste onzin in personeelsadvertenties is de eis dat de nieuwe medewerker actief moet zijn. Het spreekt immers voor zich dat je niet op zoek bent naar een passieve lijntrekkende lapzwans. Toch benadrukt dertig procent van de advertenties de actieve werknemer.

2. resultaatgericht
Nauw verwant aan de actieve sollicitant is de resultaatgerichte of doelgerichte sollicitant. Deze open deur wordt in een kwart van de advertenties onder luid gekraak ingetrapt.

3. flexibel
Dit is vaak een eufemisme voor bereidheid tot overwerk of het doen van allerhande vervelende klusjes (de ‘overige voorkomende werkzaamheden’). Schep hier duidelijkheid over door precies te zeggen wat je bedoelt: zoek je iemand die niet zeurt over overuren, of moet de nieuwe kandidaat zich snel aanpassen aan nieuwe situaties?

4. innovatief
Tegenwoordig moet alles en iedereen innovatief zijn, waardoor het begrip zijn kracht en betekenis verliest. Ook hierbij geldt: zeg waar het op staat! Zoek je een creatieve medewerker, een medewerker die oplossingen bedenkt, of juist iemand die vernieuwingen kan invoeren?

5. dynamisch
Een dynamische werkomgeving kan betekenen dat het rommelt in een bedrijf, maar ook dat oudjes niet geacht worden te solliciteren. Overigens zijn niet alleen bedrijven en medewerkers dynamisch; onlangs rapporteerde een gemeente over het voornemen om dynamische bushaltes te gaan bouwen.

6. complex
Veel werkgevers verwachten dat de nieuwe medewerker ‘oplossingsgericht werkt aan complexe vraagstukken’. Dat klinkt misschien indrukwekkend, maar het zegt niets. Wat moet de nieuwe medewerker precies doen? Waarom is het complex? Hoe uit zich die complexiteit? Is het bijvoorbeeld een lastig ‘politiek speelveld’ of is na veertien reorganisatierondes de organisatiestructuur zo ingewikkeld dat echt niemand meer weet hoe de lijnen lopen?

7. proactief
Over het woord actief hebben we het al gehad, maar het kan nog erger. Actiever dan actief, dat is proactief. Ook hierbij geldt: wil je een medewerker die initiatief vertoont, of iemand die geen telefoonangst heeft? Of ben je op zoek naar een persoon die het lef heeft om op mensen in de organisatie af te stappen?

8. gedreven
De gedreven manager, wie is er niet naar op zoek? Een gedreven persoon is iemand die door een sterke innerlijke drang gestuwd wordt. Maar, waartoe stuwt deze drang? Tot scoren? Tot het behalen van ongekend hoge bonussen? Of tot het leveren van schier onmogelijke prestaties?

9. klantgericht
Ooit een bedrijf horen beweren dat het volkomen klantongericht is? Vast niet. Wil je die vanzelfsprekende klantgerichtheid toch noemen, leg dan uit wat je er precies mee bedoelt.

10. competentie
Na decennia van onderwijsvernieuwing heeft iedereen competenties, kerncompetenties en soms zelfs heuse core competences. Een competentie kan echter verwijzen naar kennis of vaardigheden, maar ook naar ervaring, opleidingsniveau, inzicht, bevoegdheid, houding of gedrag.

Overige misbruikte woorden

Onderstaande nietszeggende woorden komen eveneens veel voor in personeelsadvertenties:

– faciliteren
– implementeren
– out-of-the-boxdenken
– stakeholder
– uitrollen
– zelfstarter
– target
– concrete oplossingen bieden
– omzet genereren
– integrale verantwoordelijkheid
– leercurve
– helikopterview
– track record
– toekomstgericht
– verbindende bruggenbouwer
– snel kunnen schakelen
– sparringpartner

Hoe moet het dan wel?

Deze woordenlijst is gebaseerd op een onderzoek van tekstridder en Bureau De Uitkomst naar het woordgebruik in personeelsadvertenties. Hiervoor is een bestand gebruik van ruim veertigduizend advertenties voor hoger opgeleid personeel.

Reacties uitgeschakeld voor ‘Topambtenaren moeten vaker geëvalueerd worden’

‘Topambtenaren moeten vaker geëvalueerd worden’

Door | 10 maart 2013 | Nieuws

Bron: De Standaard online
zondag 10 maart 2013, 07u27Auteur: pom

Staatssecretaris voor Ambtenarenzaken Hendrik Bogaert (CD&V) wil de federale topambtenaren jaarlijks evalueren. Er komen ook meer gradaties in de quoteringen. Dat schrijft Het Nieuwsblad op Zondag
Aan het hoofd van elke federale overheidsdienst (FOD), geleid door een minister, staan ook een aantal topambtenaren. Op het volledige federale niveau zijn dat er zo’n 150. In de Copernicushervorming – de hervorming, maar vooral de afslanking van het overheidsapparaat – is afgesproken dat die topambtenaren om de twee jaar worden geëvalueerd door hun minister. Zoals het evaluatiesysteem er nu uitziet, kan een minister zijn ambtenaren slechts twee quoteringen geven: voldoende en onvoldoende .

Bevoegd staatssecretaris Hendrik Bogaert (CD&V) wil dat systeem veranderen. Want als een minister alleen maar voldoende of onvoldoende kan geven, dan heeft hij eigenlijk geen keuze. Dan geef hij altijd voldoende, omdat je bij onvoldoende de topambtenaar meteen aan de deur moet zetten. Dan is die carrière gebroken, en dat heeft een minister liever niet op zijn geweten. Zo blijft hij topambtenaren waar hij eigenlijk niet 100 procent tevreden over is, toch steeds meeslepen.

Er komt een nieuw evaluatiesysteem waarbij de minister meer keuzemogelijkheden heeft om zijn topambtenaar te quoteren. Gaande van uitmuntend over zeer goed , naar goed , voldoende , verbetering nodig en onvoldoende .

Reacties uitgeschakeld voor Personeelssterkte bij lokale besturen

Personeelssterkte bij lokale besturen

Door | 2 maart 2013 | Nieuws

Bron: VVSG Marijke De Lange 18.02.2013
In de totale overheidssector (Staat, Gemeenschappen & Gewesten, provincies, lokale besturen, autonome overheidsbedrijven…) werken er 1,1 miljoen personeelsleden. Daarvan zijn er 361.588 aan de slag bij de provincies en de lokale besturen (exclusief onderwijs). In dienst van de lokale besturen in het Vlaams Gewest werken er 207.880 mensen, inclusief het gemeentelijk onderwijspersoneel. Bij de gemeenten in het Vlaams gewest gaat het om ongeveer 77.000 ‘gewone’ personeelsleden, naast 27.000 gesubsidieerde personeelsleden van het gemeentelijk onderwijs. Bij de OCMW’s (inclusief OCMW-verenigingen) in Vlaanderen zijn 71.000 medewerkers aan de slag. Bij de politie werken er 17.000 mensen en bij de intergemeentelijke samenwerkingsverbanden (intercommunales) ruim 9.000 (bron RSZ en RSZPPO, cijfers vierde kwartaal 2011).

Het personeel bij de lokale besturen in de drie Gewesten kan opgedeeld worden in 3 grote categorieën: de statutaire personeelsleden (d.w.z. de personeelsleden die met een statuut verbonden zijn aan het lokale bestuur), de contractanten (d.w.z. de personeelsleden die met het lokale bestuur een arbeidsovereenkomst hebben gesloten) en de gesubsidieerde contractanten (gesco’s). Deze laatste groep zijn ook contractanten, maar het lokale bestuur krijgt hiervoor een gewestelijke personeelssubsidie en een aanzienlijke vermindering van socialezekerheidsbijdragen. In Vlaanderen zijn er 29.174 gesco’s aan de slag. Dat aantal blijft al jaren constant, in tegenstelling tot Brussel en Wallonië waar de laatste jaren veel gesco’s bij gekomen zijn.

Meer dan de helft van het personeel bij de lokale besturen (62,77%) is contractant. Over de jaren heen is de contractuele tewerkstelling aanzienlijk toegenomen, terwijl het aantal statutairen en gesco’s nagenoeg constant bleef. Voor de personeelsverantwoordelijken zijn deze twee uiteenlopende rechtspositieregelingen moeilijk beheersbaar. Voor de betrokken personeelsleden ligt het verschil vooral in de sociale zekerheidsbescherming (meer bepaald pensioen en ziekte), die voor contractanten veel minder gunstig is dan voor statutaire personeelsleden.

Gemeenten en OCMW’s besteden ongeveer de helft van hun budget aan personeelsuitgaven. Maar in de zogenaamde werkingskosten zitten soms ook verdoken personeelsuitgaven (cfr. de dotaties aan het OCMW en aan de politiezone).

Het personeelsbestand bij de lokale besturen in België is gegroeid van 125.000 mensen in 1975 tot 361.588 in 2011 (factor 2,9 op 36 jaar).
De laatste vijf jaar is het aantal personeelsleden bij de Vlaamse lokale besturen gestegen met 10.000 medewerkers. Over alle lokale besturen in België (dus voor de drie Gewesten samen) is het aantal personeelsleden met 25.000 medewerkers gestegen.

Hoe kunnen we deze evolutie verklaren?
Er is nog geen echt wetenschappelijke onderzoek gebeurd naar de oorzaken van de sterke stijging, maar we denken aan volgende elementen:
• Er is inderdaad een sterke stijging is van personeel, maar er zijn grote verschillen tussen statutairen en contractanten en per Gewest en per werkgever. Zo is het aantal gesco’s in Wallonië en in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest de laatste jaren fors gestegen.
• Daarnaast moet men ook opletten met het vergelijken van cijfers van de laatste 10 à 15 jaar, aangezien er in die periode ook heel wat herstructureringen (bij politie, bij OCMW’s) hebben plaatsgevonden. Ook de RSZPPO zelf is in 2005-2006 op een andere manier haar statistieken gaan opbouwen, zodat een vergelijking doorheen de jaren zeker voorzichtig moet gebeuren. Door de invoering van de elektronische loopbaan Capelo, blijkt dat de cijfers van de werkgelegenheid bij de overheid in 2011 en 2012 nog niet 100% definitief zijn. Immers, niet alle overheidswerkgevers hebben de gegevens voor 2011 en 2012 al correct en definitief ingebracht. Dus ook hier moet er enigszins voorzichtig met de voorlopige cijfers omgegaan worden.
• De oorzaken van de stijging zijn onder meer (1) de vergrijzing (stijging aantal OCMW-personeelsleden); (2) het toenemend aantal verlofstelsels (meer personeel maar ook verdeeld over meerdere hoofden); (3) méér contractanten (met vooral in Wallonië een zeer sterke stijging van het aantal gesco’s); en ook (4) meer specialisten voor een toenemend aantal maatschappelijke behoeften. Dat zijn hypothesen, het is niet wetenschappelijk onderzocht, maar dat lijkt ons toch al veel te verklaren.
• Verder is het belangrijk om weten dat niet alleen de werkgelegenheid in de lokale overheidssector gestegen is, maar nog veel meer in de private social profitsector. Zo is de werkgelegenheid in de sector “Menselijke gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening” van 384.970 mensen in het derde kwartaal van 2008 gestegen naar 433.800 mensen in het derde kwartaal van 2012, dus een stijging van 49.000 personeelsleden op vijf jaar tijd. De Belgische lokale en provinciale besturen zijn tussen 2005 en 2010 gestegen met 25.000 personeelsleden. Dat is ongeveer de helft van de stijging van het aantal personeelsleden in de private social profit.
• Ten slotte, maar niet in het minst, vertegenwoordigt het toegenomen aantal personeelsleden ook een beter uitgebouwde dienstverlening aan de bevolking. Het gaat dus om meer jobs voor een toenemende maatschappelijke behoeften (ouderenzorg, kinderopvang, armoedebeleid, thuiszorg, culturele ontplooiing, afvalverwerking…).

Reacties uitgeschakeld voor Gemeenten schrappen banen

Gemeenten schrappen banen

Door | 1 maart 2013 | Nieuws

Bron: De Standaard online.
Geertje De Waegeneer

BRUSSEL – De coalitie in de stad Mechelen kwam gisteren overeen 116 banen te schrappen om uit het rood te blijven. Ook in Beringen en Zelzate sneuvelen jobs. Alle gemeenten worstelen dezer dagen met hun financiën.
Als Mechelen niet zou ingrijpen, zouden de uitgaven de komende jaren 25 miljoen hoger komen te liggen dan de inkomsten. Tien miljoen komt van de exploderende uitgaven voor de pensioenen, vier miljoen van de dalende ontvangsten en stijgende uitgaven door de crisis.

‘De belastingen verhogen willen we niet’, zegt burgemeester Bart Somers (Open VLD). ‘We kunnen wel efficiënter werken. Met een beetje minder personeel of wat meer samenwerking met andere gemeenten. Hier en daar kunnen we ook taken laten vallen. Maar sommige beleidskeuzen willen we zeker niet aanpassen: het blauw op straat, bijvoorbeeld. We willen ook blijven investeren in stadsvernieuwing, de sleutel tot het succes van Mechelen.’

In Zelzate moeten bij het plaatselijke OCMW 25 mensen verdwijnen, Beringen laat 65 personeelsleden afvloeien. En ook in Kortrijk heeft het nieuwe stadsbestuur al duidelijk gemaakt dat er tegen het einde van de legislatuur minder stadsambtenaren zullen zijn.

Het lijstje is verre van volledig ‘en zal de komende weken en maanden nog een heel pak langer worden’, klinkt het bij vakbondssecretarissen Vinciane Mortier (ACV) en Mil Luyten (ACOD). De afvloeiingen vormen de perfecte illustratie bij de studie van Frank Lierman van Belfius, die gisteren verscheen. ‘De nieuwe besturen zijn bij hun aantreden nog nooit zo onzeker geweest als nu. De economie is onstabiel en de gemeenten weten niet wat Europa, België en Vlaanderen van hen verwachten als bijdrage tot de sanering van de openbare financiën’, zegt Lierman. ‘Tegelijk leggen de gewesten hen wel allerlei “fiscale pacten” op die hun capaciteit om nieuwe belastingen te heffen, inperken.’

‘Daarnaast zijn ook de inkomsten van de gemeenten hoogst onzeker: de personenbelasting en de belasting op immobiliën stagneren. En het is niet zeker wat de hogere overheden gaan doen met hun subsidies. Het Gemeentefonds had de afgelopen jaren een vast stijgingsritme. De vraag is of de nieuwe Vlaamse regering dat ritme zal behouden als ze aantreedt na de verkiezingen van 2014. Sommige uitgaven stijgen pijlsnel, zoals de pensioenen. In sommige steden stijgen de uitgaven daarvoor met een kwart in een paar jaar tijd. Verder is er de hervorming van de brandweer en veel gemeenten moeten nog zwaar investeren in het milieu.’

Een rondvraag leert dat gemeenten naast personeel schrappen nog drie mogelijkheden hebben om dat spanningsveld op te lossen: taken schrappen, belastingen verhogen of investeringen en andere grote projecten schrappen. De laatste optie lijkt voorlopig de populairste.

De Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) waarschuwde gisteren voor een slechtere service aan de burger. ‘Raken aan de tewerkstelling is raken aan de kinderopvang, aan openingsuren voor bibliotheken.’

Reacties uitgeschakeld voor Tarieven 2013

Tarieven 2013

Door | 13 februari 2013 | Tarieven

Tarieven voor 2013 blijven ongewijzigd !

Lidmaatschapsformules van één jaar:

Aantal medewerkers Tarief
< 100 medewerkers 500 EUR 101-200 medewerkers 900 EUR 201-300 medewerkers 1200 EUR 301-500 medewerkers 1700 EUR 501-1000 medewerkers 2500 EUR >1000 medewerkers Tarief op aanvraag

Optimaliseren van uw rekruteringsbudget.
Adverteren in Vacature, Jobat, De Streekkrant, enz kan ook. Vraag vrijblijvend een offerte op. Voor de combinatie van gedrukt medium met online, garanderen we de laagste prijs.

Reacties uitgeschakeld voor Vlaamse ziekenhuizen schrappen 700 banen

Vlaamse ziekenhuizen schrappen 700 banen

Door | 9 februari 2013 | Nieuws

Bewerkt door: redactie − 09/02/13, 07u14  − Bron: belga.be

© belga.

De Vlaamse ziekenhuizen moeten fors besparen in 2013. Daardoor sneuvelen zowat zevenhonderd banen. Dat bericht De Morgen.

De federale overheid verminderde eind vorig jaar het budget van de ziekenhuizen met 100 miljoen euro. Die besparing kwam bovenop eerdere maatregelen. Dit jaar moeten de Vlaamse ziekenhuizen 60 miljoen euro besparen op hun werkingsbudget.

De Morgen schrijft dat daarom een mix van verschillende maatregelen genomen wordt. Maar uit onderzoek van Zorgnet Vlaanderen blijkt dat de directies geen andere uitweg zien dan ook te besparen op personeel. In totaal schrappen de Vlaamse ziekenhuizen zevenhonderd banen.

Geen naakte ontslagen
“Dat zijn geen naakte ontslagen”, zegt Peter Degadt, gedelegeerd bestuurder van Zorgnet Vlaanderen. “Maar bijvoorbeeld contracten die niet verlengd worden of mensen die met pensioen gaan die niet vervangen worden.” Volgens Degadt worden in sommige ziekenhuizen tot 66 banen geschrapt, maar het gemiddelde bedraagt 13 banen per ziekenhuis.

Steeds meer ziekenhuizen kampen met slechte cijfers, blijkt uit de jaarlijkse MAHA-sectoranalyse (Model for Automatic Hospital Analyses). De analyse benadrukt de structurele onderfinanciering van ziekenhuizen, die exploitatie almaar moeilijker maakt.

De Morgen citeert Jan Deleu, algemeen directeur van AZ Groeninge in Kortrijk. Deleu nam al verschillende maatregelen om de efficiënte te verhogen, zoals het verhogen van de parkeertarieven. “Op een bepaald ogenblik is de rek eruit, en raak je aan de kern. De kwaliteit van de zorg is rechtstreeks afhankelijk van het aantal handen dat je kunt inzetten.”

 

 

 

Bron: De Morgen – 09/02/2013

Reacties uitgeschakeld voor 6 hervormingen die de ambtenarij op z’n kop zullen zetten

6 hervormingen die de ambtenarij op z’n kop zullen zetten

Door | 9 februari 2013 | Nieuws

© Didier Lebrun / Photo News

Onze ambtenarij staat aan de vooravond van een bijzonder drastisch hervormingsproces. Dat daarbij nogal wat heilige huisjes zullen sneuvelen, lijdt geen twijfel. En dat heel wat maatregelen niet zonder slag of stoot aanvaard zullen worden, staat al evenzeer in de sterren geschreven.

Met 800.000 zijn ze in dit land. Goed 120.000 ambtenaren werken op het federale niveau, de rest – inclusief de leerkrachten – werkt voor de lokale overheden, de gemeenschappen, de provincies en de gewesten. Toeval of niet, zowel op federaal als op Vlaams niveau hebben de bevoegde ministers (respectievelijk Hendrik Bogaert van CD&V en Geert Bourgeoisvan N-VA) een ambitieus hervormingspakket klaar voor de ambtenarij. Hendrik Bogaert: “Ik wil een blik onontgonnen potentieel opentrekken, en hoop zo flink wat ambtenaren opnieuw gelukkig te maken in hun job. Tegelijk wil ik het respect van de brede bevolking voor ‘de ambtenaar’ terugwinnen. Uit gesprekken met mijn voorgangers heb ik geleerd dat het geen zin heeft om als een beeldenstormer met een groots, allesomvattend plan te komen aandraven. Ik wil de federale overheid dan ook project per project moderniseren. Een aantal van die projecten is intussen ook al goedgekeurd door de ministerraad en op de rails gezet. Zo zijn er sinds kort quota voor vrouwelijke topambtenaren, kunnen medewerkers van de federale overheid nu ook na hun 65ste blijven doorwerken als ze dat willen en worden alle ambtenaren voortaan jaarlijks geëvalueerd.

Bij Geert Bourgeois valt eenzelfde geluid te horen. “De tijd van de vastgeroeste, onaantastbare bureaucratie is voorbij. We moeten evalueren naar een kennisgedreven overheid, knappe koppen die kunnen meedenken in een snel evoluerende wereld. Zij bepalen mee het concurrentieniveau van een land of regio. Concreet betekent dat meer ambtenaren van niveau A en B (masters of bachelors, FMI), die dus behoorlijk betaald moeten worden. En het impliceert ook het einde van het klassieke, hiërarchische model, waarin mensen verloond worden op basis van anciënniteit.” Met het oog daarop leg Bourgeois binnenkort een behoorlijk ambitieuze nota voor aan de vakbonden, waarin het HR-beleid voor de Vlaamse ambtenaren volledig wordt hertekend.

De zes werven van Bogaert en Bourgeois

1. Contractuelen versus statutairen: gelijke rechten voor gelijke plichten

Bij de federale overheid is vandaag zowat één op de vijf ambtenaren contractueel (niet vast benoemd, FMI). Op Vlaams niveau loopt dat aantal al op tot vier op de tien, en bij de lokale overheden is vaak meer dan de helft van het personeel contractueel. Zij hebben – niet zelden voor identiek hetzelfde werk – een veel minder gunstige regeling voor ziekteverlof , hebben geen of minder promotiekansen en genieten een veel minder gunstige pensioenregeling dan de vastbenoemde ambtenaren, zegt Ria Janvier, professor aan de faculteit Politieke en Sociale Wetenschappen van de UA. “Ik pleit er al lang voor om dit onderscheid weg te werken, want het is niet meer van deze tijd.”

Hendrik Bogaert beaamt dat, maar zegt niets te kunnen doen aan het grote financiële verschil in de pensioenregeling tussen beide categorieën. “Daarvoor zijn er momenteel gewoonweg geen centen beschikbaar. Wel wil ik de volledige loopbaan van contractuelen en statutairen gelijkschakelen. Vandaag is het zo dat een contractuele ambtenaar bij de federale overheid wel komt werken, maar dat hij voor de rest bitter weinig rechten heeft in vergelijking met zijn vastbenoemde collega’s. Dat wil ik volledig omgooien.”

Geert Bourgeois: “Daar waar het wettelijk mogelijk is, zullen statutaire en contractuele personeelsleden ook bij de Vlaamse overheid dezelfde rechten en plichten krijgen. Dan hebben we het concreet over bevorderingen, ontslagregeling of ziekteverlof. Het kan in de toekomst niet meer de bedoeling zijn dat mensen die exact dezelfde job doen, op tal van vlakken anders behandeld worden.”

2. Ziekteverzuim ja, schuldig verzuim nee

“Niet opgenomen ziektedagen kan je kapitaliseren over al je werkjaren heen.” Zo staat het tot vandaag letterlijk op de website van de FOD Personeel en Organisatie, onder het hoofdstuk ‘recht op ziekteverlof’. Een bepaling die de voorbije decennia mee aan de basis lag van het ontstaan van een typische ambtenarenkwaal: ‘pensionitis’, ofte het massaal opnemen van ziektedagen in de aanloop naar het pensioen.

Kamerlid Reinilde Van Moer (N-VA) beet zich vast in het ziekteverzuim bij federale ambtenaren, en dat leverde behoorlijk hallucinante cijfers op. Zo blijken ze – over alle federale overheidsdiensten heen – een slordige 2,2 miljoen ziektedagen te hebben openstaan. “Sterker nog: in het kader van de modernisering van de overheid krijgt elke statutaire federale ambtenaar sedert 2011 een overzicht van het gekapitaliseerde saldo van ziektedagen. Dit voedt  op zijn minst de perceptie dat het hier om een opgespaard recht gaat dat men best niet verloren laat gaan,” aldus Van Moer. “En een ambtenaar ouder dan 60 die 365 dagen onafgebroken ziek is, wordt ambtshalve op pensioen gesteld. Dit gaat dan weer lijnrecht in tegen de nieuwe pensioenmaatregelen van de regering-Di Rupo, die de minimumleeftijd voor vervroegde pensionering op 62 jaar leggen.”

Lakse controles

Die zogenaamde ‘pensionitis’ bij sommige ambtenaren is al langer een teer punt. “Op het federale niveau geldt als regel dat een statutaire ambtenaar per werkjaar 21 dagen ziekteverlof aan anciënniteit opbouwt,” vertelt Ria Janvier. “Bij de Vlaamse overheid heeft men er bij de invoering van het nieuwe personeelsstatuut al voor gekozen om elke statutaire ambtenaar sowieso een ziektekrediet van 666 werkdagen te geven, voor de volledige loopbaan, en niet gekoppeld aan enige anciënniteit. Dit komt neer op zowat drie jaar. Dat verschil is niet onbelangrijk, omdat het betekent dat je als federale ambtenaar eigenlijk al heel jong met vervroegd pensioen kan worden gestuurd, als je nog niet veel anciënniteit hebt en je ziektekrediet uitgeput is.

Bij de Vlaamse overheid kan je momenteel drie jaar lang – met behoud van salaris – afwezig zijn, alvorens eventueel vroegtijdig met pensioen te worden gestuurd. Wie voor de federale overheid werkt en geen ziektekrediet meer overhoudt, terwijl hij toch niet opnieuw aan de slag kan, belandt in ‘disponibiliteit’. Concreet: je behoudt 60 procent van een onbegrensde wedde, tot hervatting of vervroegde pensionering. Bij de Vlaamse overheid bestaat dit systeem niet, wat impliceert dat een statutaire ambtenaar bij wie alle 666 dagen ziektekrediet uitgeput zijn met behoud van wedde thuis blijft zitten, tot hij definitief ongeschikt voor zijn ambt wordt bevonden. Het controleorganisme van de Vlaamse overheid beslist daarover.”

Volgens Janvier schort er nochtans nog wel een en ander aan het controlesysteem, zowel op Vlaams als op federaal niveau. “Zijn die oudere ambtenaren die ziektedagen opnemen wel echt ziek? Door de te lakse controles heeft de overheid er zelf toe bijgedragen dat ambtenaren het opsparen van ziektedagen stilaan als een recht zijn beginnen te beschouwen. Dit is ook bijzonder frustrerend voor de mensen die de personeelsbudgetten beheren: statutaire medewerkers die maandenlang afwezig blijven, blijven op de payroll staan en kunnen niet vervangen worden. Toch wil ik ook waarschuwen voor de perceptie als zouden alle ambtenaren profiteurs zijn die op het einde van hun carrière rustig al hun ziektekrediet opnemen. Dat is sterk overtrokken. Ik pleit hier voor meer begeleidende maatregelen, ook met het oog op de verhoging van de pensioenleeftijd. Wie niet langer kan of wil werken, zal sowieso achterpoortjes vinden. In de privésector kan dat resulteren in ontslag, in de openbare sector in het massaal opnemen van ziektedagen, maar in beide gevallen is het resultaat identiek: de overheid zal besparen op pensioenen, maar tegelijk meer uitgeven aan werkloosheidsuitkeringen of vergoedingen bij arbeidsongeschiktheid. Je verschuift gewoon het probleem en het uitgavenpatroon.” Een toch niet onbelangrijke nuance in deze: ambtenaren die hun ziektekrediet uitputten, blijven hun volledig loon ontvangen zolang ze niet met verplicht pensioen worden gestuurd. Werknemers uit de privé die als oudere werklozen aan de kant worden geschoven, moeten financieel stevig inboeten.

Gevangenissen

Hendrik Bogaert: “De ambtenaar in kwestie moet natuurlijk nog altijd een doktersbriefje kunnen voorleggen, maar het systeem is zeker aan herziening toe. Als ik hoor dat het absenteïsme in bepaalde gevangenissen oploopt tot 14 procent, tja, dan zullen er natuurlijk altijd cipiers te kort zijn. Naast dat absenteïsme zijn er ook nog eens grote regionale verschillen die moeilijk verklaarbaar zijn. Ik mag dat misschien niet hardop zeggen, maar in Henegouwen ligt het absenteïsme onder ambtenaren driemaal zo hoog als in West-Vlaanderen. Zoiets kan niet meer. ‘Last but not least’: te veel ambtenaren maken er nog altijd een gewoonte van om, als ze een controlearts op bezoek kregen maar niet thuis waren, zich achteraf niet opnieuw aan te melden bij die controlearts. Op een jaar tijd waren er vijfduizend van die gevallen. Dit kan niet door de beugel. In eerste instantie wil ik dus veel striktere controles binnen het huidige systeem, op langere termijn moet dit systeem gewoon verdwijnen.”

Ook Geert Bourgeois erkent dat het systeem met ziektedagen niet echt meer van deze tijd is, maar van het opsparen van ziektedagen om zo een stuk vroeger op pensioen te kunnen gaan, is er volgens hem bij de Vlaamse overheid amper sprake. “De medische controles zijn behoorlijk streng, en dat resulteert nu al in een gemiddelde pensioenleeftijd van 61,6 jaar bij onze ambtenaren. Toch willen we grondig sleutelen aan het ziekteverlofsysteem. De vakbonden weten dat dit er zit aan te komen, maar het is nog te vroeg om daarover in detail te treden.”

Ziekteverzuim bij ambtenaren blijft opvallend hoog

Federale ambtenaren kunnen tweemaal per jaar een dag afwezig zijn zonder dat daarvoor een medisch attest moet worden voorgelegd. Uit de meest recente cijfers over het ziekteverzuim blijkt alvast dat de federale ambtenaren het in 2011 niet opvallend slechter of beter deden dan het jaar daarvoor: het ziekteverzuimpercentage bleef met 6,84 procent nagenoeg op hetzelfde niveau als in 2010. Toch doet de federale ambtenarij het daarmee nog altijd opvallend slechter dan de privésector, waar het verzuimpercentage op 5,82 procent bleef steken. De Vlaamse overheid presteert iets beter dan de federale collega’s met een verzuimpercentage van 6,39 procent in 2011.

3. Ambtenaren gaan lokaal, regionaal, federaal én internationaal

Gedaan met de ambtenaar die, na 45 jaar trouwe dienst op zijn departement, uitgewuifd wordt door zijn overste met een fraaie gouden polshorloge.” Geert Bourgeois windt er geen doekjes om: de nieuwe ambtenaar zal mobiel zijn, of zal niet zijn. “Vandaag al kunnen alle ambtenaren van de ene overheid naar de andere overstappen. Van lokaal naar Vlaams, van Vlaams naar federaal, noem maar op, alle drempels zijn weg. Toch blijven onze ambtenaren veel te weinig mobiel, en dat moet veranderen. Binnenkort zullen ze ook een tijdje internationale ervaring kunnen opdoen, bijvoorbeeld in een kantoor van ‘Flanders Investment and Trade’ in het buitenland, maar net zo goed bij de Oeso of Unesco. We moeten leren over het muurtje te kijken, en zowel de ambtenaar zelf als de Vlaamse overheid hebben daar enkel maar bij te winnen.”

Hendrik Bogaert zit op dezelfde lijn. “Vandaag bestaat er op federaal niveau al een interne markt, waarbij alle vacatures intern worden gepost en voor iedereen toegankelijk zijn. De selectieprocedures bij Selor worden ingekort van zowat zes maanden naar maximaal drie maanden en vacatures kunnen voortaan ook worden opengesteld voor externen. Daarnaast hebben we ook een soort ‘special forces’ in het leven geroepen, ambtenaren die tijdelijk een bepaalde dienst kunnen komen versterken. Vroeger werden er in zo’n geval meestal gewoon wat extra mensen aangeworven, die na afloop van de klus doorgaans bleven zitten op de dienst waar ze waren terechtgekomen. Globaal willen we de ambtenarij dus ontvetten, maar hier en daar moeten we onze spieren versterken: daar waar nu te veel volk zit, kunnen mensen verschuiven naar diensten die onderbemand zijn.”

4. Nog een opleiding, iemand?

104 miljoen euro. Dat was het bedrag dat de federale overheid tot nog toe jaarlijks uittrok om de financiële bonussen te betalen van ambtenaren die een opleiding hadden gevolgd. Welke opleiding precies, en of die ook nuttig was met het oog op het eigen takenpakket of bevoegdheidsdomein, daar lag niemand wakker van. Meer nog, het systeem was dermate ontspoord dat een aantal ambtenaren er een nationale sport van maakte om de ene opleiding na de andere te volgen. Dat dikt ook aardig aan: per afgeronde opleiding ontvangt een federale ambtenaar een competentiepremie die kan oplopen tot 100 euro per maand. En dat gedurende zes tot acht jaar na het volgen van de opleiding.

“Hiermee wil ik komaf maken,” stelt Hendrik Bogaert. “Zelfs de vakbonden hebben toegegeven dat dit systeem totaal achterhaald is, niet het minst omdat het cursusaanbod zo uitgebreid geworden is dat vele cursussen totaal niet meer afgestemd zijn op de competenties waaraan een moderne ambtenarij nood heeft. Ik zal geen euro besparen op het budget, maar het systeem zelf moet volledig anders. Ik geloof heilig in opleidingen, maar het gaat niet langer op om zomaar competentiepremies te betalen aan ambtenaren die met die competenties niets doen, of er geen nood aan hebben in hun job.”

5. Meer met minder

Op federaal vlak wordt er sinds het begin van de huidige legislatuur in de administratie nog slechts één op de drie vertrekkers vervangen. “Daardoor zitten we nu al aan 1.500 ambtenaren minder dan in 2011”, klinkt het bij Hendrik Bogaert. “Dit gebeurt niet lineair, want het aantal cipiers en douaniers bijvoorbeeld wordt net opgetrokken. Het plan is dat er aan het einde van deze regeerperiode goed 4.000 federale ambtenaren minder zullen zijn.

Eenzelfde verhaal op Vlaams niveau. Tegen juni 2014 wil de Vlaamse overheid het met zes procent minder ambtenaren doen. In concreto betekent dit dat er in 2014 nog 27.000 Vlaamse ambtenaren zullen overblijven, 1.700 minder dan in 2009. “Naakte ontslagen zijn daarbij evenwel niet aan de orde,” verzekert Geert Bourgeois.

6. Nieuwe loopbaan, sneller op straat

Het is een even bekende als bedenkelijke uitspraak: vast benoemde ambtenaren moeten minstens hun baas vermoorden, willen ze toch een minimale kans maken om ontslagen te worden. En hoewel Hendrik Bogaert voorlopig geen plannen heeft om volledig komaf te maken met het concept ‘statutaire ambtenaar’, zal dat soort jobzekerheid in de toekomst grondig veranderen: “Het evaluatiesysteem moet stevig op de schop. Als je bedenkt dat er de voorbije tien jaren welgeteld tien statutaire ambtenaren ontslagen werden op een totaal van 80.000, dan besef je dat dit niet meer van deze tijd is. Onbegrensde jobzekerheid tot in het oneindige, waarin ondermaats presterende ambtenaren van departement tot departement worden doorgeschoven, dat kan niet meer. Na een negatieve evaluatie zullen de federale ambtenaren voortaan zes maanden de tijd krijgen om zich te herpakken. Gebeurt dit niet, dan vliegen ze aan de deur.”

Geert Bourgeois: “Absoluut prioritair in onze nieuwe HR-aanpak is de nieuwe loopbaanopbouw: voortaan zijn prestaties en klantvriendelijkheid de norm, terwijl tot nog toe alles draaide rond anciënniteit. Concreet: het zal in de toekomst niet meer kunnen dat een ambtenaar van pakweg 50 jaar oud een pak meer verdient dan een collega die tien jaar jonger is, maar in eenzelfde functie veel harder werkt en betere resultaten boekt. Anciënniteit wordt dus veel minder bepalend voor het loon. We moeten af van de klassieke looncurve, waarbij je simpelweg meer verdient naarmate je ouder wordt. Het loon zal afhankelijk worden van je productiviteit. Met dien verstande dat we uiteraard niet zullen raken aan verworven rechten: oudere ambtenaren die vandaag in een bepaalde loonschaal zitten op basis van hun anciënniteit hoeven zich dus geen zorgen te maken. Daarnaast zal het bestaande evaluatiesysteem, waarbij een Vlaamse ambtenaar ontslagen wordt na twee opeenvolgende negatieve evaluaties, verscherpt worden. Daarom wil ik de vakbonden voorstellen dat iemand die echt niet voldoet voortaan ook na één negatieve evaluatie de laan kan worden uitgestuurd. Twee negatieve evaluaties in een periode van vijf jaar zouden dan ook tot ontslag leiden.”

Geen dagje vakantie meer in ruil voor zakje bloed

‘Klein verlet’ heet het officieel: het systeem waarbij federale ambtenaren een dagje vrijaf krijgen in ruil voor een andere ‘prestatie’, zoals het geven van bloed of de aanwezigheid in een stembureau bij verkiezingen. “Het dagje klein verlet bij bloeddonatie heb ik intussen afgeschaft”, aldus Hendrik Bogaert. “Omdat een beperkt aantal ambtenaren daar inderdaad misbruik van maakte, en dat dit ook bepaalde gezondheidsrisico’s inhield, zoals het Rode Kruis me signaleerde. Wat de verkiezingen betreft: dat moeten we nog bekijken. Voorlopig liggen er nog geen concrete plannen op tafel om dit af te schaffen.”

Stakende cipiers? Werkloosheidsuitkering voor de gevangenen!

Absurdistan ligt in België nooit ver weg. Wat moeten we anders denken van de ‘technische werkloosheid voor gedetineerden’, in 2004 ingevoerd door Laurette Onkelinx? Uit een recente mondelinge vraag van senator Danny Pieters (N-VA) moet blijken dat gedetineerden die niet kunnen werken omwille van een ambtenarenstaking in de gevangenis ook recht hebben op een werkloosheidsuitkering. “In 2011 betaalde de Regie van de Gevangenisarbeid 10.000 euro daarvoor”, viste Pieters uit. “Maar merkwaardig genoeg bestaat daarvoor geen wettelijke basis.”

Bron: Vacature: 09 02 2013

Reacties uitgeschakeld voor Affiche-actie

Affiche-actie

Door | 3 februari 2013 | Nieuws

Bestel uw gratis A2-affiche bij www.werkenbijdeoverheid.be

Koning Albertlaan 131 – 9000 GentDia1

Reacties uitgeschakeld voor Politie heeft 1400 aspirant-inspecteurs gerekruteerd in 2012

Politie heeft 1400 aspirant-inspecteurs gerekruteerd in 2012

Door | 18 januari 2013 | Nieuws

Veiligheid verhogen voor de burgers

 

BRUSSEL, 18/01/2012.– Eind december 2012 behaalde de Directie van de rekrutering en van de selectie van de federale politie de doelstelling om 1400 apsirant-inspecteurs aan te werven. Dat is een stijging van 40% ten opzichte van 2011. De politie is nog altijd een aantrekkelijke werkgever want ongeveer 14.000 personen hebben zich kandidaat gesteld om inspecteur te worden.

 

 

 

Om de veiligheid van de burgers te verhogen en naar aanleiding van de geweldplegingen op het Brusselse openbaar vervoer, nam de Minister van Binnenlandse Zaken, Joëlle Milquet, in april 2012 de beslissing om het gemiddelde jaarlijkse quotum van 1000 aanwervingen van inspecteurs binnen de geïntegreerde politie, te verhogen met 400 aanwervingen.

 

 

 

1400 inspecteurs om de gelederen te versterken

 

In 2012 behaalde de Directie van de rekrutering en van de selectie van de federale politie de doelstelling om 1400 aspirant-inspecteurs aan te werven. Dat zijn 400 inspecteurs meer dan in 2011.

 

250 van deze 400 aspirant-inspecteurs zijn voorzien voor de politiezones in de regio Brussel-Hoofdstad. De andere 150 inspecteurs worden aangeworven in de federale reserve van de Spoorwegpolitie.

 

De eerste kandidaten ronden in juni hun opleiding af en kunnen in 2013 beantwoorden aan de noden van de zones en de federale politie.

 

De laatste kandidaten tekenden eind december 2012 om in maart en april 2013 de politiescholen van Brussel, Gent, Asse, Jurbise, Luik en Namen te vervoegen.

 

 

 

De 1000 andere kandidaten zullen de openstaande vacatures invullen bij zowel de federale als de lokale politie.

 

 

 

De aanwerving van 1400 bijkomende politieambtenaren in slechts enkele maanden was mogelijk dankzij efficiënte en moderne aanwervingscampagnes en dankzij het engagement van de partners. In totaal stelden bijna 14 000 mensen zich kandidaat voor deze functie.

 

 

 

Doelstelling 2013: 1500 inspecteurs

 

Vanaf vandaag richt de Directie van de rekrutering en van de selectie zich op de aanwerving van 1400 ‘klassieke’ kandidaten voor de geïntegreerde politie (waarbij het jaarlijks quotum, net zoals in 2012, stijgt met 400 aanwervingen) en 100 ‘prioritaire’ kandidaten voor de federale politie. De Directie van de rekrutering en van de selectie verwacht dat deze doelstelling binnen de komende 6 maanden behaald wordt.

 

 

 

Agnès Reis

 

Woordvoerster

Reacties uitgeschakeld voor Recordaantal ambtenaren in België

Recordaantal ambtenaren in België

Door | 15 januari 2013 | Nieuws

VRT

di 15/01/2013 – 08:18België heeft een recordaantal ambtenaren. Tussen 2000 en 2010 zijn er in heel het land 10.000 ambtenaren bijgekomen. Dat blijkt uit een studie van de Nationale Bank die De Morgen kon inkijken. Volgens gouverneur Luc Coene kan de overheid op die manier onmogelijk haar uitgaven onder controle houden.

“The return of the Deficit. Public Finance in Belgium over 2000-2010” heet de nieuwe studie van de Nationale Bank. Daaruit blijkt dat de overheidsdiensten in ons land tussen 2000 en 2010 10.000 extra ambtenaren hebben aangenomen.

België heeft daardoor een recordaantal ambtenaren in dienst. Ons land staat daarmee op de tweede plaats in Europa, na Cyprus. Het zijn vooral de gewesten, gemeenschappen en gemeenten die meer ambtenaren hebben aangenomen.

Belga

Luc Coene (foto in tekst), gouverneur van de Nationale Bank, vindt de evolutie onrustwekkend. “Met elke nieuwe regelgeving van de gewesten en gemeenschappen kwamen er nieuwe ambtenaren. Voor cultuur, voor milieu, voor sport, voor vergrijzing, terwijl er vaak onvoldoende activiteiten voorhanden waren”, zei Coene maandag op een forum over de openbare financiën. “Op dat gebied hebben we veel laten ontsporen.”

Volgens Coene legt de ambtenarij een te groot beslag op de uitgaven van de overheid, waardoor ze het moeilijk heeft om haar uitgaven onder controle te krijgen.

Omdat de toename van de ambtenarij het grootst is bij de gemeenschappen en gewesten kijkt Coene in hun richting om iets aan het probleem te doen. Door te besparen op de ambtenarij kunnen ze een grotere bijdrage leveren aan de verdere sanering van de Belgische begroting, vindt hij.

Reacties uitgeschakeld voor Fons Leroy lanceert discussie

Fons Leroy lanceert discussie

Door | 11 januari 2013 | Nieuws

“Productiviteit belangrijker voor loon dan anciënniteit?”

wo 09/01/2013 – 08:11 Fons Leroy, de topman van de arbeidsbemiddelaar VDAB, stelt het principe in vraag dat wie langer werkt ook een hoger loon krijgt. Ook de ontslagvergoedingen en loopbaanbegeleiding moeten volgens Leroy worden hertekend. “De arbeidsmarkt heeft een nieuwe partituur nodig”, zegt hij in De Morgen.

Belga

“2012 was een verloren jaar”: Fons Leroy spaart zijn kritiek op de regering én de sociale partners niet. “De crisis maakt duidelijk dat er doortastende maatregelen nodig zijn, maar wat er nu gebeurt, is gerommel in de marge.”

Leroy pleit ervoor om het arbeidsmarktbeleid van nul te hertekenen en alles opnieuw te ontwerpen. Het beleid is totaal niet meer aangepast aan de noden van vandaag en de uitdagingen van de toekomst, vindt Leroy.

Concreet zijn er drie domeinen waar Leroy voor verandering pleit.

  • Loonvorming en anciënniteit: Hoe ouder, hoe hoger het loon, zo is het principe vandaag, maar dat stelt Leroy in vraag: “We moeten afstappen van lineaire anciënniteitsverhogingen bij bedienden -bij arbeiders speelt dat minder- en de loonevoluties moeten dus meer rekening houden met productiviteit en competenties. Het moet economisch haalbaar blijven voor de werkgever én de werknemer om mensen met veel goesting langer aan het werk te houden.”
  • Ontslagbeleid en -vergoedingen: “Het beleid moet erop gericht zijn om mensen zo snel mogelijk van job naar job te helpen.” Daarom plaatst Leroy vraagtekens bij hoge ontslagvergoedingen. Hij vreest dat veel mensen door de hoge ontslagpremie zich lange tijd terugtrekken uit de arbeidsmarkt, “al is de ontslagvergoeding maar één facet”.
  • Vorming: Ook op het vlak van loopbaanbegeleiding heeft Leroy voorstellen. “Waarom kunnen bedrijven geen vorming organiseren in periode van economische werkloosheid?” De topman van de VDAB pleit er ook voor om werknemers regelmatig te vragen hoe ze zelf hun toekomst zien, iets dat in veel sectoren niet gebeurt.
Reacties uitgeschakeld voor Personeelsbeleid bij Vlaamse gemeenten

Personeelsbeleid bij Vlaamse gemeenten

Door | 8 januari 2013 | Lectuur

Doctoraat: Beleidsruimte in personeelsaangelegenheden bij Vlaamse gemeenten. Hoe vullen de gemeenten hun lokale beleidsruimte in? Maatwerk versus uniformiteit (2012)

Doctorandus: Peeters Nele
Promotoren: Janvier Ria & Van Dooren Wouter.
280 p + bijlagen.
verdedigd op 17 januari 2012

Samenvatting

In dit proefschrift, resulterend uit het SBOV-project ‘Centrale aansturing versus decentrale autonomie in personeelsmateries bij de Vlaamse lokale overheden (2007-2011)’, staat de spanning tussen Vlaamse sturing en lokale autonomie in personeelsaangelegenheden bij Vlaamse gemeenten centraal. De algemene onderzoeksvraag die we wensen te beantwoorden, luidt als volgt: ‘In welke mate zorgt het nieuwe rechtspositiebesluit ervoor dat gemeenten een personeelsbeleid kunnen voeren op maat van de gemeente? Kunnen gemeenten werkelijk eigen keuzes maken binnen het vastgelegde kader, en welke factoren verhinderen of stimuleren het maken van die eigen keuzes?’

Vooreerst kunnen we op basis van documentanalyses van de vroegere en huidige regelgevende kaders stellen dat er ondanks de grote hoeveelheid Vlaamse regels toch ook beleidsvrijheid aan de lokale besturen wordt gegeven in personeelsaangelegenheden. Echter, wanneer we vervolgens bekijken hoe Vlaamse gemeenten omgaan met die beleidsvrijheid, valt op dat de overgrote meerderheid voor de invulling van haar personeelsbeleid een beroep doet op het voorbeeldstatuut dat het Agentschap voor Binnenlands Bestuur (ABB; de toezichthoudende overheid) ontwikkelde. Uit het verklarende onderzoek blijkt dat de gemeentegrootte (+), de anciënniteit van de personeelsverantwoordelijke (+), de toezichthoudende overheid (+ en -), de politiek-ambtelijke verhoudingen op gemeentelijk niveau (+), de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (+) en een externe consultant (-) een belangrijke invloed uitoefenen op de keuze voor maatwerk in de lokale rechtspositie. De twee opvallendste bevindingen zijn: de toezichthoudende overheid oefent zowel een positieve als negatieve invloed uit op maatwerk, terwijl de invloed van de consultant tegengesteld is aan de verwachtingen.

De toezichthouders dienen enerzijds advies te verlenen aan de lokale besturen (coach) maar oefenen anderzijds toezicht uit op de lokale regelgeving (scheidsrechter). Deze dubbele rol brengt zowel voor de toezichthouders zelf als voor de lokale besturen onzekerheid met zich mee. Gemeenten roemen de toezichthoudende overheid voor haar begeleiding en adviezen, maar hekelen anderzijds de gedetailleerde toezichtuitoefening. Een belangrijke beleidsaanbeveling is dan ook om beide rollen meer uit elkaar te halen.

Consultants die worden ingeschakeld om gemeenten te begeleiden bij het opstellen van een rechtspositie, worden verondersteld samen met de gemeente te komen tot beleid op maat. Echter, we merken op dat gemeenten zich veelvuldig conformeren aan het model dat door de consultant zelf werd ontwikkeld. Gezien sommige consultants voor hun model vertrekken van het model van ABB, zien we dat de rechtspositie van veel van de gemeenten die een beroep deden op een externe consultant sterke gelijkenissen vertoont met het voorbeeldstatuut van ABB.

Een belangrijke kanttekening bij dit onderzoek, is dat het tijdsperspectief in rekening moet worden gebracht. De onderzochte regelgevende kaders, zowel Vlaams als lokaal, zijn zeer recent van aard. Vele gemeenten gaven in het onderzoek aan reeds diverse wijzigingen te hebben gepland. Bovendien stelden gemeenten in het kwalitatieve onderzoeksluik letterlijk nog onvoldoende te bevatten welke mogelijkheden en beperkingen de regelgeving biedt. De kans is met andere woorden reëel dat het regelgevend kader aangaande het lokale personeelsbeleid er binnen vijf jaar anders uitziet.

Algemeen kunnen we besluiten dat gemeenten in Vlaanderen aanzienlijke mogelijkheden hebben om hun personeelsbeleid af te stemmen op lokale noden en behoeften. Echter, de analyses in dit proefschrift toonden aan dat gemeenten deze vrijheid nog niet aanwenden om maatwerk af te leveren. Gezien gemeenten tevreden blijken over hun rechtspositieregeling, lijkt anno 2011 de algemene vraag naar meer lokale autonomie minder prangend.

Reacties uitgeschakeld voor Personeelsstatuut lokale besturen

Personeelsstatuut lokale besturen

Door | 8 januari 2013 | Nieuws

De Vlaamse lokale besturen zoals provincies, gemeenten en OCMW’s, bepalen zelf het statuut van hun personeel, maar dan wel binnen het kader van het ‘besluit Rechtspositieregeling’ van de Vlaamse Regering van 7 december 2007.

In het besluit zijn een aantal minimum- en maximumgrenzen vastgesteld waarbinnen de gemeenten en provincies ruimte krijgen om een eigen invulling te geven aan het personeelsbeleid binnen hun bestuur.

In de rechtspositieregelingen voor het personeel van de diverse lokale overheden moeten minstens de volgende elementen aan bod komen:

  • de rechten en plichten
  • de aanwervingsprocedures en de aanwervingsvoorwaarden
  • de functionele loopbaan, evaluatie en de bevordering
  • vorming en opleiding van het personeel
  • de bezoldigingsregeling – salarisschalen – regeling van vergoedingen en toelagen
  • de regels over ontslag en ambtsneerlegging van statutaire personeelsleden
  • de administratieve toestand van het statutaire personeel
  • de regels over verloven en afwezigheden

Meer info kunt u vinden op de website van het Agentschap voor Binnenlands Bestuur.

Reacties uitgeschakeld voor Diversiteitsplan 2013 voor Vlaamse overheid

Diversiteitsplan 2013 voor Vlaamse overheid

Door | 7 januari 2013 | Nieuws

De Vlaamse Regering keurde op vrijdag 21 december het Diversiteitsplan 2013 voor de Vlaamse overheid goed. Daarin staat dat er dringend een andere aanpak nodig is om de streefcijfers voor kansengroepen in 2015 te halen.

Het aantal medewerkers met een handicap of chronische ziekte blijft steken op een ondermaatse 1,2 %. Terwijl de groep van vrouwelijke topambtenaren met 24 % ongewijzigd blijft, valt het aantal vrouwelijke afdelingshoofden terug van 29 % naar 28 %. Het aantal collega’s met een migratieachtergrond stijgt wel licht, maar 2,8 % is nog altijd te laag.

Het nieuwe actieplan 2013 omvat heel wat acties. Zo start er een mentoringproject dat vijftien talentvolle medewerkers koppelt met evenveel afdelingshoofden, en zo meer vrouwen naar het middenmanagement wil gidsen. Een project van socio-economische telling tracht door een koppeling met federale gegevensbanken tot een betere telling te komen van medewerkers met een migratieachtergrond. De Vlaamse Emancipatieambtenaar zet haar bezoek aan de directiecomités verder. Haar dienst breidt het re-integratiebeleid uit, een beleid dat medewerkers die langdurig afwezig zijn ondersteunt in hun terugkeer naar de werkvloer.

De Vlaamse overheid streeft ernaar om van haar werkvloer een afspiegeling te maken van de diverse samenleving. Met reden. Dankzij onze medewerkers uit de kansengroepen krijgen we een juister zicht op wat er echt leeft in Vlaanderen en kunnen we onze dienstverlening daarop beter afstemmen. Sterke organisaties zijn altijd ook diverse organisaties.

Lees meer over emancipatiezaken

Contactpersoon

Ingrid Pelssers
Vlaams Emancipatieambtenaar
Departement Bestuurszaken
ingrid.pelssers@bz.vlaanderen.be

Publicatiedatum:
vrijdag, 21 december 2012
Reacties uitgeschakeld voor Overheid bespaart én rekruteert: ‘De rol van de interne markt neemt toe’

Overheid bespaart én rekruteert: ‘De rol van de interne markt neemt toe’

Door | 14 december 2012 | Nieuws

 

Zowel de Vlaamse als de federale overheid bespaart op haar personeelsbestand. Maar dat wil niet zeggen dat de overheden geen jobs meer hebben.

Als rekruteringsdienst voor 150 federale en andere overheidsbedrijven heeft Selor een prima zicht op de tewerkstelling bij de overheid anno 2012. Al hoedt communicatie- en recruitmentmanager Stefanie Billiet zich voor algemene uitspraken. ‘De ambtenarij bestaat niet. Voorspellingen maken over het aantal vacatures is bijna even als voor de privésector. Elke overheidsdienst heeft zijn eigen personeelsbeleid en -planning. Niet elke dienst deelt die plannen met ons; daartoe zijn ze ook niet verplicht. Ze komen vaak pas bij ons aankloppen wanneer ze echt op zoek zijn naar medewerkers. Dan gaan we extern op zoek naar een geschikte kandidaat of we kijken of een geschikte kandidaat vanuit een andere overheidsdienst die vacature kan opvullen.’

27.000 werknemers

Enkele federale instellingen hebben een gigantisch personeelsbestand. De FOD Financiën spant de kroon met ongeveer 27.000 werknemers. ‘Sowieso zullen er vacatures blijven bij de overheid’, zegt Anja Neyt, verantwoordelijk bij Selor voor de screening. ‘Maar de rol van de interne markt neemt toe, zeker in het licht van de geplande besparingen.’

Ook de politieke agenda bepaalt mee de vraag naar bepaalde profielen, weet Neyt. ‘Rekrutering bij de overheid hangt ook af van de thematieken die binnen de regering spelen. Zo zag je dit voorjaar een grote vraag naar profielen die ingezet kunnen worden in de fraudebestrijding.’

Van Facebook tot het Belgisch Staatsblad

De zoektocht naar kandidaten verloopt via de meest uiteenlopende kanalen. ‘Van Facebook tot het Belgisch Staatsblad’, lacht Billiet. ‘Solliciteren doe je online, waarna je wordt uitgenodigd voor een pc-test bij Selor. Daar gebeurt een eerste schifting. Soms komen er op één vacature honderden kandidaten af. Wie door die test komt, wordt uitgenodigd voor een gesprek met verantwoordelijken van de betrokken overheidsdienst en getest op bepaalde competenties.’

Neyt: ‘Het is zeker niet zo dat wij eindeloze reserves met kandidaten aanleggen waarin we dan gaan vissen. We gaan gericht op zoek naar de juiste kandidaat voor de job.’ De overheid heeft ook aan employer branding gedaan in de afgelopen jaren. ‘De overheid is in deze tijd een van de weinige sectoren die nog werkzekerheid biedt’, zegt Billiet. ‘In crisistijden is dat een niet te onderschatten aantrekkingspool. De overheid biedt ook een aantrekkelijk startersloon en dito jobinhoud. Ook de new way of working met thuiswerken en glijdende uren, vindt bij steeds meer overheidsdiensten ingang.’

Dicht bij huis

Toch worstelt ook de overheid met knelpuntvacatures: ingenieurs, technische profielen, medische profielen … ‘Dergelijke profielen zijn sowieso schaars’, zegt Billiet. ‘De private sector verloont hen vaak beter, maar wanneer ze een betere balans tussen werk en privé zoeken, dan wordt de overheid voor hen een aantrekkelijke werkgever.’

Bij Jobpunt Vlaanderen, dat rekruteert voor Vlaamse overheidsdiensten, leeft eenzelfde gevoel. De Vlaamse ambtenarij moet flink besparen, maar dat betekent niet dat de aanwervingen stilvallen.
‘Ook al wordt er gezocht naar efficiëntiewinsten, men zal nog steeds bepaalde werknemers die uit dienst gaan, moeten vervangen’, zegt woordvoerster Silke Verheyen.

Ook Jobpunt merkt dat de vraag naar klassieke knelpuntprofielen – ingenieurs, verpleegkundigen, zorgkundigen en technische profielen – hoog blijft. Een job bij de lokale overheid biedt grosso modo dezelfde voordelen als een job op federaal niveau: een relatief hoog startersloon voor pas afgestudeerden, een aangepaste woon-werkbalans en werkzekerheid. Een bijkomende troef: vaak is het werk dicht bij huis.

(ml)   – Bron: www.jobat.be

Reacties uitgeschakeld voor Werkenbijdeoverheid – uw rekruteringspartner

Werkenbijdeoverheid – uw rekruteringspartner

Door | 3 augustus 2012 | Tarieven

U kan werken bij de overheid ook inschakelen als rekruteringspartner.

Samen met u bekijken wij dan het meest geschikte rekruteringskanaal.

Onze adviezen bestaan uit:

-Uitwerken van uw rekruteringscampagne.

-Voorstellen met betrekking tot uw budget.

-Communicatie/lay-out advies in samenwerking met communicatiebureau.

Deze dienstverlening is gratis voor besturen die een jaarabonnement hebben bij www.werkenbijdeoverheid.be.

Wij garanderen u steeds de laagste markttarieven bij publicatie.