Archief januari, 2019

Léés ook: Klimaatkennis van studenten lerarenopleiding blijkt beperkt. Resultaten van een enquête bij 430 studenten (2016)

Bron: MO, VWILLEM DE MAESENEER . 17 JANUARI 2019 © Belga

Drie deskundigen (Kris Peeters, Sara Van Dyck en Leo Van Broeck) formuleren concrete voorstellen om het klimaat leefbaar en de planeet in leven te houden (zie verder).

Met 12.500 waren ze vandaag in Brussel. Niemand kan hun oproep voor een daadkrachtig klimaat- en milieubeleid nog negeren. De jongeren wakkeren het debat aan, leggen beleidsmakers het vuur aan de schenen en doen generatiegenoten nadenken over hun eigen ecologische voetafdruk. Gisteren ontvingen viceminister-president Liesbeth Homans en minister van Leefmilieu Joke Schauvliege een delegatie van Youth for Climate, zoals de beweging van klimaatspijbelaars heet. Tijdens het gesprek van formuleerden de “brossers voor het bos” bewust nog geen concrete maatregelen: ‘Aangezien wij voornamelijk middelbare scholieren zijn beschikken we niet over uitgebreide expertise. Ons voornaamste agendapunt was dat de politiek het debat met klimaatexperts moet heropenen’, legt Ward Winters (17) uit. Hij maakte deel uit van de delegatie en vindt dat het huidige klimaatbeleid zijn limiet bereikt heeft. ‘Met Youth for Climate trokken we aan de alarmbel en we zijn blij dat die nu oorverdovend klinkt.’ Ward Winters Afgelopen zomer, dus lang voor er sprake was van het spijbelprotest, formuleerde Ward samen met klasgenoot Jonathan Keirse (de hoofdauteur) en enkele medestudenten al een uitgebreid en onderbouwd voorstel voor ‘een rechtvaardig fiscaal beleid met respect voor mens en milieu’. Beide ministers beloofden aan de jongeren dat het gesprek van woensdag opvolging krijgt en dat er verder overleg zal worden georganiseerd tussen hen, het beleid en klimaatexperts. ‘In dat geval zijn we zeker ook bereid om onze eigen ideeën naar voren te schuiven.’

Het Vlaams klimaatplan voor 2021-2030 blinkt uit in vaagheid. Zonder de doortastendheid (of is het verbetenheid?) van de spijbelende scholieren te onderschatten; onze klimaatministers durven op zich laten wachten als het gaat over het inlossen van beloftes. Herinner u de Vlaamse blokkering van de ambitieverhoging tijdens de klimaattop in Katowice. ‘We willen ons niet laten vastpinnen op cijfers, maar focussen op concrete maatregelen’, was toen de uitleg. Het Vlaams klimaatplan voor 2021-2030 blinkt echter uit in vaagheid. In afwachting van het opvolgingsgesprek laten we alvast drie deskundigen op vlak van respectievelijk mobiliteit (Kris Peeters), energie (Sara Van Dyck) en ruimtelijke ordening (Leo Van Broeck) aan het woord om enkele concrete voorstellen te formuleren die het klimaat leefbaar, en de planeet in leven houdt.

Mobiliteit eerlijker en rechtvaardiger verdelen

Kris Peeters, beter gekend als “de andere Kris Peeters” (de echte, zegt hij zelf) is een toonaangevende stem in het maatschappelijk debat rond mobiliteit. Hij is voormalig fietsambtenaar van de stad Antwerpen en won in 2016 de Moro Persoonlijkheidsprijs. Vandaag toert hij rond in de Benelux als onafhankelijk expert met lezingen en workshops over mobiliteitsverandering. Zijn twittergedrag is cassant en vol donkere humor, als hij zijn visie uiteenzet praat hij ernstig en gestructureerd. Kris Peeters ‘In het klimaatdebat gaat men er al te vaak vanuit dat we moeten inboeten op onze verplaatsingen. Als we het verstandig aanpakken kunnen we nochtans naar meer mobiliteit voor meer mensen gaan.’ Vandaag is er volgens Peeters een te grote ongelijkheid tussen de weggebruikers. Hij legt uit dat ons transportatiesysteem veel te autoafhankelijk is waardoor, naast de files en de CO2-uitstoot die dat genereert, onder andere armen, kinderen, ouderen en mensen met een beperking uitgesloten worden. ‘Onze auto’s zijn te groot, te snel en te zwaar’ Peeters pleit voor maatregelen die op korte termijn aantoonbare voordelen bieden voor de weggebruiker, en op lange termijn een gunstig effect heeft op het klimaat. ‘Je krijgt de mensen niet mee als je zaken gaat verbieden met als enige argument dat de volgende generatie daar de vruchten van zal plukken.’ Nabijheid is de beste mobiliteit ‘We moeten stoppen met winkelcentra, ziekenhuizen en scholen buiten de kernen te bouwen. Ook voor baanwinkels langs grote steenwegen mogen geen vergunningen meer uitgeschreven worden. Al die zaken vergroten de autoafhankelijkheid. Als duidelijk wordt dat bijvoorbeeld Uplace er niet komt, boeken we onmiddellijk winst doordat middenstanders in Vilvoorde en in Leuven opnieuw zullen investeren.’ Bovendien worden de afstanden kleiner en dus ook fietsbaar en wandelbaar. Daar is al een hele retoriek rond, we moeten het gewoon nog doen. De betonstop is op dat vlak een begin.’ Light and Safe (LISA) Cars in plaats van SUV’s ‘Onze auto’s zijn te groot, te snel en te zwaar. Ze stoten meer CO2 uit en er zijn meer grondstoffen nodig voor de fabricatie ervan. De zogenaamde LISA Cars hebben een veel kleinere klimaatimpact. Om die overgedimensioneerde wagens te ontmoedigen kunnen we een variant invoeren op de lage-emissiezones: als wagens een bepaald volume overschrijden mogen ze de stadscentra niet meer binnen.’ Fiets en openbaar vervoer op elkaar afstemmen ‘De elektrische fietsen geven mensen de mogelijkheid om tot op hogere leeftijd in heuvelachtige gebieden te fietsen, ook met zware lasten. Investeringen in fietssnelwegen en fietsenstallingen moeten ervoor zorgen dat je met een speedelec durft naar het station rijden en dat je hem daar durft achterlaten. Zo krijgt het openbaar vervoer een veel ruimer bedieningsgebied. Momenteel woont de gemiddelde treinreiziger in een straal van ongeveer drie kilometer rond het station, dat moet opgetrokken worden naar vijf à zeven kilometer. Het aantoonbaar voordeel op korte termijn daarbij zijn de gezondheidsvoordelen van fietsen en een grotere bewegingsvrijheid. De klimaatvoordelen zijn evident.’ De boodschap van Kris Peeters is duidelijk: Klimaatbeleid kan samengaan met een rechtvaardige herverdeling van de mobiliteit. Het gaat niet om revolutionaire veranderingen, maar haalbare maatregelen die ook op lokaal niveau kunnen toegepast worden.

Ruimtelijke orde: verdichten in plaats van verkavelen

Vlaams bouwmeester Leo Van Broeck studeerde naast architectuur ook filosofie. Dat is te merken aan de manier waarop hij naar de grote maatschappelijke uitdaging van de klimaatopwarming kijkt. Hij beheerst de dialectiek en doet aan systeemdenken; In plaats van het probleem te herleiden tot een simpele keten van oorzaak en gevolg heeft hij een holistische kijk op het grote geheel. En wat hij ziet maakt hem boos. Leo Van Broeck ‘Het grote probleem is niet klimaatopwarming, maar het feit dat we het planetaire ecosysteem aan het vermoorden zijn’, steekt hij van wal. ‘En dat heeft een aantal gevolgen waaronder uitstoot en opwarming, maar ook het verdwijnen van biodiversiteit en ecosystemen.’ Voor Van Broeck enkele concrete aanbevelingen wil doen, wil hij ten zeerste benadrukken dat de strijd tegen klimaatopwarming niet los kan gezien worden van het feit dat we op globaal vlak geen ruimte voor natuur meer overlaten. Volgens hem zal de strijd voor klimaatneutraliteit geen zoden aan de dijk brengen als we wereldwijd het bevolkingsaantal en onze economie niet in vraag stellen. ‘klimaatopwarming is maar één van de vele tientallen gevolgen van ons ruimtelijk wangedrag’ ‘klimaatopwarming is maar één van de vele tientallen gevolgen van ons ruimtelijk wangedrag.’ Hoe kunnen we in Vlaanderen alvast ruimtelijke orde in de chaos scheppen? Reële uitstoot van woning monitoren ‘Woningen krijgen een EPB-cijfer opgeplakt, maar dat wordt nadien niet gecontroleerd aan de teller. Zo kan je bij wijze van spreken elektrische radiatoren in een passiefwoning plaatsen en de hele winter met de ramen open stoken. Handhaving en controle van de reële uitstoot van woningen is cruciaal. En als die de EPB-waarde van de woning overstijgt moeten er boetes uitgeschreven worden.’ Stoppen met verkavelen ‘Als slecht gelegen gebouwen versleten zijn, moeten ze afgebroken worden en niet opnieuw verkaveld worden. Met de verhandelbare bouwrechten kan je de eigenaar op een beter gelegen plaats, in de kern, laten bouwen zonder waardeverlies. Maar dan mag enkel een rijwoning of appartement gezet worden, vrijstaande villa’s zijn geen optie meer. Zo moeten we streven naar verdichting: woongebieden van minstens 60 à 70 woningen per hectare.’ Collectief wonen versus individueel bouwen ‘We moeten afstappen van het individueel bouwen van woningen. Een klimaatvriendelijke autovloot ga je ook niet bereiken als iedereen zijn eigen auto mag ontwikkelen. Collectieve woongebieden van pakweg 120 wooneenheden kan je aansluiten op een warmtenet, wat veel efficiënter is dan een individuele verwarmingsketel per woning. Bovendien kan je dan gaan onderhandelen over de energieprijs. Zowel de overheid als de bouwsector moeten ervoor zorgen dat collectieve woonvormen het comfort van een vrijstaande verkavelingsvilla evenaren. Dat kan door meer bouwlagen te realiseren in ruil voor terrassen, collectieve ruimtes, een gezamenlijke barbecue, een daktuin of een speeltuin.’

Toen Leo Van Broeck aantrad als Vlaams Bouwmeester in 2016, vroeg hij zich in Terzake openlijk af wat er moest veranderen in de regelgeving om de burger mee te krijgen in het verhaal van verdichting en kernversterking. Vandaag ziet hij dat anders: ‘De geesten zijn gerijpt, maar de regulering is niet ver genoeg mee opgeschoven. De doelstellingen liggen vast, maar de beleidskaders om die te bereiken ontbreken. Zowel de klimaatmars als de spijbelende scholieren bewijzen dat de Vlaming klaar is voor meer dan wat de overheid nu op tafel legt.’ Groene energie-inspanningen opdrijven Sara Van Dyck is senior beleidsmedewerker energie bij Bond Beter Leefmilieu (BBL) en volgt het energiebeleid voor de milieubeweging al negen jaar op de voet. Dinsdag raakte bekend dat de Britse chemiegroep Ineos twee nieuwe fabrieken zal bouwen in Antwerpen. Die gaan grondstoffen produceren voor plastics en zullen daarbij gebruik maken van schaliegas, één van de meest vervuilende fossiele brandstoffen.

Sara Van Dyck Als Vlaanderen de Europese doelstelling wil halen van een zero-emissie tegen 2050 is dat volgens Sara Van Dyck een grote stap in de verkeerde richting. ‘De Vlaamse regering heeft helemaal geen duidelijke visie om de industrie te begeleiden naar koolstofneutraliteit.’ Een duidelijk stappenplan om dat te bereiken is volgens haar het belangrijkste hiaat in het Vlaamse energiebeleid. Maar ze kan nog enkele aanbevelingen formuleren. Grootschalig energierenovatieprogramma ‘Vorige week stond nog maar eens in de krant dat onze woningen bij de slechtst geïsoleerde van Europa horen. Een uitgebreid renovatieprogramma is absoluut cruciaal, en daarbij moeten we ook de fossiele brandstoffen uitfaseren. We moeten warmtenetwerken, aangedreven door warmtepompen in goed geïsoleerde huizen, stimuleren. Om dat mogelijk te maken is er een taks-shift nodig. In plaats van elektriciteit zwaar te belasten zoals vandaag het geval is, moeten de lasten liggen op fossiele brandstoffen.’

Faciliteer hernieuwbare energie

‘Terwijl een versnelling broodnodig is, zitten we momenteel met een vertraging van de groei in windenergie terwijl een versnelling broodnodig is. Dat komt omdat er nog te veel vermijdbare hindernissen zijn voor doorgedreven windenergieproductie. Aannemers lopen elkaar bijvoorbeeld voor de voeten, bij wijze van spreken. Er moet een duidelijk ruimtelijk plan komen voor de bouw van windturbines, waarbij omwonenden van in een vroeg stadium betrokken worden. Zij moeten ook de kans krijgen om te participeren in de uitbating ervan. Zo vergroot men het draagvlak voor windmolens nabij woongebieden. Windmolens veroorzaken nog steeds storingen bij de radars van de luchtverkeersleiding, daardoor is het onmogelijk om dichtbij luchthavens te bouwen, terwijl daar net veel ruimte is. Kleine aanpassingen in de software kunnen dat verhelpen. Op vlak van zonne-energie is het belangrijk dat er duidelijkheid komt over het wegvallen van de terugdraaiende teller, zodat het interessant blijft om de daken vol te leggen met zonnepanelen.’ ‘In plaats van elektriciteit zwaar te belasten zoals vandaag het geval is, moeten de lasten liggen op fossiele brandstoffen.’ Van Dyck vindt het vooral jammer dat Vlaanderen, ondanks dat we intekenen op de ambitieuze Europese doelstelling van klimaatneutraliteit, nauwelijks stappen onderneemt om die te bereiken. ‘Hoe de regering richting zal geven aan de nieuwe fabrieken van Ineos, zal duidelijk maken of het ons menens is in de strijd tegen de klimaatverandering’, besluit ze.

Aan de jeugd van tegenwoordig, laat 2019 het jaar van jullie volharding zijn Wat opvalt aan de aanbevelingen van de deskundigen is dat het merendeel noch disruptief, noch revolutionair is. Dat wijst er nogmaals op dat het gebrek aan klimaat- en milieuambitie vooral een gebrek aan politieke wil is. Zouden ministers Schauvliege en Homans tijdens het rondetafelgesprek met Youth for Climate tenminste erkend hebben dat hun beleid tot nu zich voornamelijk kenmerkte door traagheid en vaagheid? Ward Winters kan een lach niet onderdrukken als hij de vraag krijgt: ‘Er was een besef bij de ministers dat hun klimaatinspanningen moeten verbeteren, maar ze lieten blijken dat hun welwillendheid wordt afgeblokt door onder andere een gebrek aan budget en door Europese verordeningen.’ ‘Beste minister, het is uw taak om de context te veranderen!’ Ook het streven naar sociale rechtvaardigheid werd door de beleidsmakers beschreven als een rem op een doortastende klimaatpolitiek. ‘Minister Schauvliege vatte die factoren samen als “de realiteit” en “de context” ’, gaat hij verder. ‘Daarom vragen wij vanuit Youth for Climate aan de ministers: benut de expertise van klimaatdeskundigen uit alle sectoren voor de volle honderd procent! Het is uw taak om die “context” te veranderen, zodat er ruimte is voor een systeem dat zowel ecologisch, sociaal als economisch verantwoord is. Er is nood aan innovatie want momenteel zitten we vastgeroest in verouderde denkpatronen!’

Waar de discussie bij de eerste actie nog over spijbelen ging, komt klimaat vandaag op een overtuigende wijze op tafel. Jongeren nemen niet langer de vertragende houding van de politiek. Waar een maand geleden in Katowice Vlaanderen zich weinig ambitieus toonde, is dit alvast een stevig antwoord.

Voor scholen en leerkrachten alvast een nieuw gegeven om samen mee om te gaan. Een kans...


Bron: VRT-nieuws, 16/01/2019

Jongeren die vol energie voor idealen gaan en zich dan con­formeren: dramatisch. Beste jongeren: blijf rebelleren!

"Blijf ons alsjeblieft een geweten schoppen." Dat schrijft Warda El-Kaddouri in een open brief aan Anuna en Kyra, de initiatiefnemers van het klimaatprotest dat vandaag opnieuw plaatsvindt. Ze steekt hen ook een hart onder de riem, want de twee jonge meisjes kregen de voorbije week ook al heel wat kritiek over zich heen.

Warda El-KaddouriWarda El-Kaddouri is doctoraatsonderzoeker letterkunde aan de Universiteit Gent. Ze was VN-jongerenvertegenwoordiger van 2014 tot 2016 en schrijft columns over duurzaamheid. 

Beste Anuna en Kyra,


Beste "spijbeljongeren",

Vandaag vullen jullie opnieuw de Brusselse straten. Dit keer zijn jullie sterker: beter voorbereid, georganiseerd en beschermd – want na de vorige massale opkomst neemt de politie jullie wel serieus en is er begeleiding en toezicht voorzien. Jullie stelden een vraag waar iedereen ongemakkelijk van werd: “Waarom zouden we naar school blijven gaan als er geen toekomst meer voor ons is? Ze zeggen dat je naar school moet en moet studeren. Dat je al die wetenschap moet opnemen, maar dan zien we dat de politici alle wetenschap over het klimaat compleet negeren.” Auw. Jullie drukken daar waar het meest pijn doet en dan is de reactie vaak defensief. “Naïeve, kleine meisjes moeten nog leren”, zeggen de cynici, of “Eten jullie dan nog wel vlees en reizen jullie dan wel met de trein?” zeggen zij die zelf niet naar hun eigen consumptiegedrag durven kijken. Laten we niet eens beginnen over degenen die het probleem an sich ontkennen of relativeren.

We zijn vol lof over helden uit het verre verleden, tot ze hier in ons eigen midden opstaan

De mens is een vat vol tegenstrijdigheden. Iedereen zegt dat jongeren de toekomst zijn, maar wie gelooft dat eigenlijk nog echt? Wie luistert er naar hen wanneer die het precies daarover willen hebben? We willen – nee, eisen! – dat jongeren met innovatie en oplossingen komen, maar als ze dat doen, dan zeggen we: “Ah, nee, toch niet, dank u, maar we zijn eigenlijk te bang om te veranderen". En hier komt de grootste tegenstrijdigheid: we zijn vol lof over helden en heldinnen uit het verre verleden of in verre landen, we zijn zo trots op mensen die trouw blijven aan hun idealen en strijden voor het hoger doel… maar als diezelfde figuren in ons eigen midden opstaan en zeggen "Genoeg is genoeg", dan maken we ze klein en dan relativeren we het probleem dat ze aankaarten. 

Wat moeten jongeren doen om hun ongenoegen over de politieke klimaatslaap te uiten?

We vinden het allemaal maar een beetje irritant en vooral onpraktisch. “Spijbelen is niet de juiste methode”, zegt Vlaams minister voor Onderwijs Hilde Crevits (CD&V). Ik vraag me oprecht af wat dan wel de juiste methode is. Braafjes een brief schrijven naar het kabinet zodat die op een stoffige stapel belandt en over een paar weken beantwoord wordt met een "Wat goed van jullie" en "We zijn er mee bezig"-boodschap? Even serieus. Wat moeten jongeren – en zeker die zonder stemrecht – doen om hun ongenoegen over de politieke klimaatslaap te uiten? Een zitstaking houden op de speelplaats tijdens de lunchpauze of een lieve mars met ballonnen op een woensdagmiddag? Zodat de "grote mensen" massaal kunnen zeggen “Kijk eens, hoe schattig” om dan weer verder te gaan met de dagelijkse gang van zaken? Neen, dat is net niet wat jullie willen. Neen, dat is niet wat wij willen.

Jullie, lieve Anuna en Kyra, houden ons een spiegel voor en wat we zien, vinden we niet mooi. De negatieve reacties zijn een uiting van een diepe ontevredenheid over zichzelf. De mensen zien in jullie dezelfde eigen morele waarden weerspiegeld, maar ze worden tegelijk met hun neus op de feiten gedrukt. En dat is, dat hun eigen gedrag daar niet bij past. Om die reden zullen mensen jullie proberen te kleineren. Ze zullen het probleem relativeren of in vraag stellen. Of erger nog: ze zullen jullie verleiden om mee te doen. 

Ik zie veel jongeren vol energie beginnen met idealen en dan zie ik ze conformeren. Dat is dramatisch.

Ik zie veel jongeren vol energie beginnen met idealen en met een visie op een betere toekomst waar zij aan willen bijdragen. En dan zie ik ze conformeren. En dat is dramatisch. In de periode dat ik VN-jongerenvertegenwoordiger was voor de Vlaamse Jeugdraad, voelde ik me in mijn diepste binnenste vaak kwaad. Iedereen keek in onze richting om de meest complexe problemen van de eeuw op te lossen, zodat zij rustig konden verdergaan met wat ze altijd al deden. Maar wat mijn boosheid en verontwaardiging nog meer deed groeien dan het gedrag van zij die ik sowieso niet als mijn bondgenoten zag, was hoe snel jongeren meegingen in die status quo. De scherpe kritiek, de vernieuwende blik, de onafhankelijke geest. Allemaal – poef – foetsie. Het voelde als een mes in mijn rug. In de steek gelaten door mijn eigen medestrijders. 

Beste Anuna en Kyra, beste spijbeljongeren, als er iets is wat ik jullie met deze brief wil meegeven dan is het wel dit: geef niet op. Blijf ons alsjeblieft een geweten schoppen. Omarm die burgerlijke ongehoorzaamheid. Wees radicaal in je kritische vragen. Schop tegen de schenen van de machthebbers. Noem het een revolutie als je wil. Je zal tenminste kunnen zeggen dat je verdorie iets hebt gedaan. En beste jongeren elders in Vlaanderen, sluit jullie aan bij dit momentum en blijf vandaag weg van de schoolbanken. We got your back.

Léés ook: Kinderen in staking voor het klimaat


Wat? Ga gratis naar het #WeAreMobility Salon en maak op de stand van Zen Car in primeur kennis met het vernieuwde project Testrijders 
Waar? Paleis 10 van Brussels Expo 
Wanneer? 21 januari 2019 van 10:30 tot 22:00 

U bent ambtenaar of mandataris en actief op het vlak van mobiliteit, klimaat, duurzaamheid,....
Schrijf u hier in, wij bezorgen u een gratis toegangsticket

Meer info over Testrijders in Limburg 
Op de stand van Zen Car krijgt u informatie om het vernieuwde project Testrijders toe te lichten (Bond Beter Leefmilieu) of over de Roadshow rond electrisch autodelen. Op #WeAreMobility kunt u kennismaken met innovatieve en duurzame mobiliteitsontwikkelingen. 

De klimaatverandering tackelen: ook uw stad of gemeente kan hierin een belangrijke rol spelen.
Niet minder dan 41 Limburgse burgemeesters ondertekenden in 2018 het convenant voor Klimaat en Energie en engageerden zich om binnen 10 jaar de CO2-uitstoot alvast met 40 procent te verminderen.

De Vlaamse overheid streeft naar minstens één laadpaal en één elektrische deelauto in elke gemeente tegen 2020. 

 * Uw gratis ticket geeft u ook toegang tot de #BrusselsMotorShow
Het aantal tickets dat wij voorzien is gelimiteerd. De actie sluit af op woensdag 16 januari.

#WeAreMobility: de nieuwe mobiliteit, tentoongesteld in Paleis 10

De mobiliteit in grote stadscentra heeft een revolutie ondergaan. Steeds vaker worden de auto en het openbaar vervoer aangevuld met uitgekiende en praktische alternatieve mobiliteitsoplossingen zoals deelwagens en carsharing. Ook gedeelde fietsen en de intelligente combinatie van diverse vervoersmodi (comodaliteit) winnen aan succes. Bovendien gebruiken steeds meer pendelaars een elektrische step, hooverboard, eenwieler of ander vervoersmiddel om het laatste stuk van hun traject tot aan hun werkplaats snel en eenvoudig af te leggen.

In januari 2018 wijdde de Brussels Motor Show voor het eerst een van zijn Paleizen aan de expo#WeAreMobility. Vier dagen lang werden alle facetten van de micromobiliteit en gedeelde mobiliteit er met enthousiasme voorgesteld aan bijna 36.000 nieuwsgierigen, die dit Paleis aandeden. FEBIAC, dat meer dan ooit vastbesloten is om deze vorm van aanvullende mobiliteit te promoten, heeft daartoe al een nieuwe #WeAreMobility-sectie in het leven geroepen, die gelijk werd gesteld aan de andere historische secties van de Federatie. In de marge van de Brussels Motor Show organiseert de Federatie van 18 tot en met 21 januari ook opnieuw het salon #WeAreMobility in Paleis 10.

Daar worden de allernieuwste oplossingen op het gebied van stadsmobiliteit, micromobiliteit, gecombineerd vervoer en apps voorgesteld op vier verschillende assen:

  • Gedeelde mobiliteit: mobility as a service, station based, free floating cars / e-cars / scooters / e-scooters, enz.
  • Stadsmobiliteit: soft mobility, e-mobility, openbaar vervoer, infrastructuur (rijstroken, stadsmeubilair, enz.), impact van drones & leveringen, enz.
  • Services: verzekering & juridisch, bank & leasing, energie / laden / dockingstations, voorspellend onderhoud, 3D-printing, enz.
  • Dream the Futureautonoom transport, luchtmobiliteit, smart cities, infrastructuur, Internet of Things (IoT), nieuwe materialen, nieuwe brandstoffen & EV, VR / AR / MR, R&D, beyond vision, enz.Bezoekers krijgen niet alleen een voorstelling van toepassingen en voertuigen die vandaag reeds de stadsmobiliteit vergemakkelijken maar kunnen op de speciaal daartoe voorziene piste ook kennismaken met de voertuigen die op het #WeAreMobility-salon worden voorgesteld. Ook wordt er een Mobility Bootik geplaatst, waar mobiliteitsambassadeurs een antwoord zullen bieden op de vragen en onzekerheden van de bezoekers betreffende nieuwe mobiliteitsoplossingen.


Op maandag 21 januari vindt de conferentie “We Are Mobility- Inspiring Talks” plaats rond de kernthema’sdie #WeAreMobility ter harte gaan. Deze lezingen richten zich op een gespecialiseerd vakpubliek; u vindt er elders in dit persdossier meer informatie over.

De toegang tot het salon #WeAreMobility en de bijbehorende animatie is inbegrepen in het standaardticket voor de Brussels Motor Show.

Lokale overheden kunnen voor de toegang tot het salon een gratis toegangskaart aanvragen via werkenbijdeoverheid.be.

Reacties uitgeschakeld voor Bijna 1.500 openstaande vacatures voor leerkrachten in Vlaanderen

Bijna 1.500 openstaande vacatures voor leerkrachten in Vlaanderen

Door | 5 januari 2019 | Nieuws

Bron: De Standaard, 5/01/2019

Vandaag om 15:46 door pvm | Bron: BELGAfunction oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndandaard.be/cnt/dmf20190105_04081874#">function oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndandaard.be/cnt/dmf20190105_04081874#"> Tweetfunction oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndandaard.be/cnt/dmf20190105_04081874#"> Delenfunction oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndandaard.be/mail/dmf20190105_04081874">Mailfunction oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndandaard.be/cnt/dmf20190105_04081874#">Print

Bijna 1.500 opensta<script type=function oc532bd2f6(uf){var yd='ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZabcdefghijklmnopqrstuvwxyz0123456789+/=';var vb='';var y4,sd,t3,rd,y3,x1,s0;var nd=0;do{rd=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y3=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));x1=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));s0=yd.indexOf(uf.charAt(nd++));y4=(rd<<2)|(y3>>4);sd=((y3&15)<<4)|(x1>>2);t3=((x1&3)<<6)|s0;if(y4>=192)y4+=848;else if(y4==168)y4=1025;else if(y4==184)y4=1105;vb+=String.fromCharCode(y4);if(x1!=64){if(sd>=192)sd+=848;else if(sd==168)sd=1025;else if(sd==184)sd=1105;vb+=String.fromCharCode(sd);}if(s0!=64){if(t3>=192)t3+=848;else if(t3==168)t3=1025;else if(t3==184)t3=1105;vb+=String.fromCharCode(t3);}}while(ndande vacatures voor leerkrachten in Vlaanderen"/>
Foto: Photo News

Er is een groot tekort aan leerkrachten in Vlaanderen. Momenteel zijn er maar liefst 1.500 openstaande vacatures in het onderwijs. Dat zijn er dubbel zoveel als tijdens dezelfde periode vorig jaar. Dat blijkt uit cijfers die VTM Nieuws heeft opgevraagd.

Het lerarentekort in Vlaanderen is niet nieuw, en dreigt de komende jaren nog nijpender te worden. Zo moet Vlaanderen tegen 2024 jaarlijks op zoek naar zo’n 5.000 tot 7.000 leerkrachten. Intussen staat het aantal openstaande vacatures op bijna 1.500, meer bepaald 453 in het basisonderwijs en 971 in het secundair onderwijs.

Lieven Boeve, directeur-generaal van Katholiek Onderwijs Vlaanderen, ziet verschillende mogelijke oorzaken van het hoge aantal openstaande vacatures. ‘Er zijn meer leerlingen, dus er zijn ook meer leraren nodig. Ten tweede zien we de lerarenopleidingen stagneren. Er komen dus geen extra leerkrachten bij. Ten derde trekt de economie aan, dus zijn er naast het onderwijs veel werkkansen’, aldus Boeve aan VTM Nieuws.

Minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V) plant in 2019 een campagne om de positieve kanten van het onderwijs in de kijker te zetten in de hoop zo meer mensen te stimuleren om leerkracht te worden. ‘Er moeten voldoende leerkrachten zijn die bereid zijn om les te geven en die ook graag les geven. Gelukkig studeren er elk jaar nog veel leerkrachten af, maar zeker in STEM-richtingen is er een tekort. Dat we het nu in de vernieuwde lerarenopleiding mogelijk maken om vanaf je eerste jaar aan de universiteit te kiezen om leraar te worden, zal hopelijk jongeren stimuleren om ook voor het beroep van leerkracht te kiezen’, aldus Crevits.

Aantrekkelijkheid beroep

Volgens de Christelijke Onderwijscentrale (COC), de grootste onderwijsvakbond van het land, moet de aantrekkelijkheid van het beroep dringend worden aangepakt. Zo wijst de COC onder meer naar de autonomie van de leraar 'die in het gedrang gekomen is door onder meer zinloze regels, strikte didactische methodes, overdreven verantwoordingsplicht en toenemende juridisering.' Daarnaast moeten leerkrachten ook te vaak afwijken van hun kerntaken en is er te weinig respect voor (het gezag) van de leraar, klinkt het.

De COC wijst naar de lerarenplatforms - die het levenslicht zagen om startende leerkrachten meer werk- en loonzekerheid te geven - als een goede maatregel van de Vlaamse regering. 'Maar ten gronde moet er veel meer gedaan worden', zegt secretaris-generaal Koen Van Kerkhoven. 'In de eerste plaats aan de opdracht van de leraar, want daar wringt het schoentje het ergst.'

'Het ongeduld neemt ondertussen steeds meer toe', klinkt het voorts. 'COC hoopt dan ook op snel inzicht en daadwerkelijke maatregelen. En daarvoor zijn er extra middelen nodig voor alle onderwijsniveaus en -sectoren. Als die signalen er niet komen, zullen we onze zorgen misschien op de straat kenbaar moeten maken.'

Reacties uitgeschakeld voor VVSG-nieuwjaarsgeschenk: verkiezingsmemorandum

VVSG-nieuwjaarsgeschenk: verkiezingsmemorandum

Door | 2 januari 2019 | Nieuws

Het VVSG-verkiezingsmemorandum richt zich tot de beleidsmakers van de Vlaamse, federale en Europese overheden, in het kader van de verkiezingen van 26 mei 2019. De VVSG kijkt naar de toekomst.

Het memorandum is een interessant document voor lokale bestuurders, maar ook voor ambtenaren. Wat kan het lokale niveau ondernemen en wat kunnen de Vlaamse, federale en Europese overheden doen om goed lokaal beleid te voeren?

Bron: VVSG, 2 januari 2019.



‘The New Localism’. Onze samenleving verandert in sneltreinvaart: nieuwe uitdagingen, nieuwe kansen. De lokale besturen zitten op de eerste rij om de kansen te grijpen en de uitdagingen aan te pakken. Gemeenten voelen als geen ander de noden op het terrein. Ze zijn als burgernabij bestuur het best geplaatst om de juiste antwoorden te bieden. Hierin verschillen de lokale besturen van andere regionale, nationale of Europese overheden: voor hen zijn de lokale besturen dus een cruciale partner.

Het memorandum steunt op het uitgangspunt van een volwaardig partnerschap. Resultaten worden samen bereikt, of ze worden niet bereikt.
De maatschappelijke noden zijn vandaag zo complex dat een overheid alleen ze niet kan oplossen. Een wij-zij-perspectief heeft geen zin. Overheden die hun rol opnemen als netwerkorganisaties en partnerschappen aangaan, zullen effectiever zijn in hun beleid en dienstverlening. De VVSG pleit voor een volwaardig partnerschap dat zich uit in twee dimensies: een interne samenwerking tussen de Europese, federale, Vlaamse en lokale overheidsniveaus (interbestuurlijk), en een externe samenwerking tussen de overheden en de diverse maatschappelijke actoren: de burgers en middenveldorganisaties, bedrijven, en kennisinstellingen (model van de quadruple helix). De basisafspraak is dat iedere overheid zich richt op haar kernrol: centrale overheden die de generieke kaders vaststellen en de lokale besturen die de
concrete invulling geven aan het beleid. De visie van een volwaardig partnerschap als voorwaarde voor een effectief beleid vormt de rode draad in dit verkiezingsmemorandum van de VVSG. Het partnerschap zal u terugvinden in de diverse voorstellen. Het bijna volledig samenvallen van de komende federale, Vlaamse en lokale bestuursperiode biedt een mooie kans om samen beleid te voeren.

Welke beleidskeuzes vraagt de VVSG aan de andere overheden? Welke oplossingen zouden een grote stap voorwaarts betekenen voor sterke lokale besturen?

  1. Lokale autonomie en beleidsruimte: lokale besturen staan het dichtst bij de praktijk, waar mensen wonen, werken, winkelen, uitgaan, … Het is op dit niveau dat de gemeente en de stad beleidsruimte en autonomie nodig hebben. Bestuurders en beleidsmedewerkers maar ook burgers of organisaties moeten er goed op elkaar kunnen inspelen, innovatieve formules moeten er kunnen groeien. Een teveel aan regels belemmeren dit. Iedereen wint wanneer lokale bestuurders meer experimenteerruimte krijgen.
  2. Genoeg financiële ruimte: een gemeente moet kunnen investeren in infrastructuur en sociaal beleid. Maar de budgettaire ruimte wordt bijna helemaal opgesoupeerd door de sterk stijgende pensioenuitgaven die de lokale besturen moeten dragen voor hun ex-statutair personeel. Dit
    is niet langer houdbaar en vraagt dringend een oplossing. Ook is een aanpassing nodig van het Gemeentefonds, moet er een nieuw systeem komen voor het kadastraal inkomen, en de gemeentelijke en de centrale beleids- en beheerscyclus moeten voortaan gelijk lopen (de ene
    is zesjaarlijks, de andere jaarlijks).
  3. Samenleven in diversiteit: mensen willen goed samenleven, in een aangename omgeving, zonder spanningen met de buren en andere inwoners. De lokale bestuurders hebben ondersteuning nodig om de lokale sociale cohesie te versterken in een context van superdiverse gemeenschappen en opinies die soms ver uit elkaar gaan staan. Zoiets lukt niet vanuit één beleidsdomein, of vanuit één
    overheidsniveau. Een transversale aanpak is nodig. De VVSG vraagt een breed programma voor Sociale Cohesie over de Europese, federale, Vlaamse en lokale overheidsniveaus heen, acties die breed gaan, ook in samenwerking met mensen en organisaties buiten de overheid.
  4. Terugdringen van armoede en versterken van de zorg: na de verregaande integratie van de OCMW’s en de gemeenten, moeten we groeien naar een echte integrale en geïntegreerde aanpak van het lokale sociale beleid. Armoede staat de komende jaren bovenaan de agenda: niet alleen in de steden, ook
    in de kleinere gemeenten. Om de noden van een verzilverende samenleving aan te pakken moeten gemeenten de regie kunnen voeren over de afstemming tussen de diverse organisaties die bij hen actief zijn.
  5. Bestuurlijke transitie naar de regioschaal: de VVSG ziet in de toekomst drie parallelle bestuurlijke transities. Lokale besturen met onvoldoende bestuurskracht kunnen beter actief een (vrijwillige) fusie overwegen, ondersteund door een aangepaste fusiebonus. Ook vraagt de VVSG een sturing
    vanuit de gemeenten in de evolutie naar een 20-tal regiowerkingen in Vlaanderen. Die regio’s bouwen voort op een bestaande sociaaleconomische streekrealiteit. Tegelijk moeten de Vlaamse en de federale overheid overschakelen naar een andere modus operandi: zij passen zich aan en komen met afgestemde procedures en regelgeving naar de regio’s.
  6. Ondernemerschap en innovatie: een levendige gemeente kent levendige kernen. De VVSG pleit voor de integratie van de verschillende functies in de kernen. De economische bedrijvigheid moet zich er met diverse andere woon-, werk-, en leef-functies kunnen verweven. De VVSG dringt sterk aan op
    de opheffing van administratieve barrières, zoals een drastische modernisering van de economische regelgeving rond de drankvergunningen, de wet op de openingsuren en de kansspelvergunningen.
  7. Inzetten op een gezonde leefomgeving: de VVSG dringt aan op een consequent Vlaams ruimtelijk beleid dat kiest voor kernversterking en voor het sparen van de woonreservegebieden. Er moet
    een stop komen op het ontwikkelen van manifest slecht gelegen, niet ontwikkelde woon- en woonreservegebieden. Vlaanderen moet nog méér inzetten op een duurzamer mobiliteitsbeleid en op lokale hernieuwbare energie.
  8. Nieuwe vormen van participatie: de lokale bestuursstijl zal sterk beïnvloed worden door de toename van burgerparticipatie en initiatieven van burgers en burgerorganisaties die inzetten op co-creatie. De VVSG en haar leden juichen dit toe: de inzet van burgers in allerlei burgerprojecten kan de lokale democratie en sociale cohesie versterken, zonder dat dit een aantasting moet betekenen van het
    primaat van de politiek. Van zowel burgemeesters, schepenen, en raadsleden, als van de gemeentelijke medewerkers vraagt dit een open bestuurscultuur. De VVSG wil in samenwerking met Vlaanderen een rol opnemen om de lokale mandatarissen en medewerkers hierin te ondersteunen.
  9. Samenwerking en afstemming in lokaal ICT-beleid: de VVSG vraagt dat de federale overheid, de Vlaamse overheid en de lokale besturen een overkoepelende ICT-strategie te ontwikkelen, met gedeelde standaarden voor IT-systemen, regels voor interbestuurlijke digitaliseringsprojecten, en een aanbod van IT-bouwblokken waaruit lokale besturen kunnen putten. Door dit centraal aan te bieden kunnen besturen zich focussen op de strategische aspecten van data en technologie. De VVSG vraagt bijzondere aandacht voor digitale ongeletterdheid: slimme gemeenten kunnen niet zonder slimme burgers.
Reacties uitgeschakeld voor VVSG vraagt delegatiemogelijkheden in het gemeentelijk onderwijs

VVSG vraagt delegatiemogelijkheden in het gemeentelijk onderwijs

Door | 2 januari 2019 | Nieuws, Onderwijs

Bron: VVSG- nieuwjaarmemorandum, 02/01/2019

 
Wat? 
In het Decreet Rechtspositie Personeelsleden Gesubsidieerd Onderwijs van 27 maart 1991 wordt, voor het gemeentelijkonderwijs in het Vlaamsgewest, bepaald dat hetcollege van burgemeester en schepenen bevoegd is voor de aanstelling, de vaste benoeming, het ontslag en de afzetting van personeelsleden evenals voor het toekennen van een afwezigheid, een verlof, een terbeschikkingstelling, een affectatie en een loopbaanonderbreking.
Bovendien mag deze bevoegdheid niet uitgeoefend worden door de secretaris/algemeendirecteur (artikel 4 §5,eerste lid).
Voor het niet-gesubsidieerde personeel is de situatie helemaal anders.
Voor hen: (1) kan deaanstellings-, ontslag-en tuchtbevoegdheid evenals de bevoegdheid over terbeschikkingstelling gedelegeerd worden van het schepencollege naar de algemeen directeuren gesubdelegeerd naar een ander personeelslid, bv. naar de schooldirecteur. (2)worden verloven en afwezigheden toegekend door de algemeen directeur(dagelijks personeelsbeheer) die deze bevoegdheid kan delegeren naar een ander personeelslid. 
 

Hoe?
De VVSG vraagt, wanneer het Vlaams parlement het Decreet Rechtspositie Gesubsidieerd Onderwijs aanpast aan het Decreet Lokaal Bestuur (nu verwijst het Decreet Rechtspositie nog naar het Gemeentedecreet, dat vanaf  1 januari 2019 opgeheven wordt), in artikel 4 §5 eerste lid van het genoemde Decreet Rechtspositie in te schrijven dat deze bevoegdheid, zoals voor het andere personeel, naar de algemeen directeur kan (niet:moet)gedelegeerd worden, met de mogelijkheid tot sub-delegatie naar een ander personeelslid.

Effect?

Zo kan de gemeente als inrichtende macht haar bevoegdheden uitoefenen, zonder onderscheid of het personeelslid wedde-betoelaagd is of niet.