Archief januari, 2018

Reacties uitgeschakeld voor Decreet Lokaal Sociaal Beleid krijgt groen licht van Vlaams Parlement

Decreet Lokaal Sociaal Beleid krijgt groen licht van Vlaams Parlement

Door | 31 januari 2018 | Nieuws

Bron: Mededelingen Vlaams Parlement, 31/01/2018

Het is belangrijk dat lokale besturen een sociaal beleid voeren dat ervoor zorgt dat kwetsbare mensen erbij horen in de buurt. Op alle vlakken. Het is niet alleen een kwestie van zorg of welzijn. Het gaat bijvoorbeeld ook over vrije tijd, zinvol werk in de buurt voor wie dat niet vanzelfsprekend is, aangepast wonen,… Dit uitgangspunt wordt nu verankerd in het decreet Lokaal Sociaal Beleid dat vandaag werd gestemd in het Vlaams Parlement.

Jo Vandeurzen, Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid en Gezin: “De gemeente of de buurt is het perfecte niveau om al deze levensdomeinen met elkaar te verbinden. Het is voor ons belangrijk dat daarbij iedereen mee kan denken over wat voor zijn of haar gemeente belangrijk is. Met het decreet Lokaal Sociaal Beleid krijgen de gemeenten het heft in handen om op het lokale niveau in te zetten op de vermaatschappelijking van de zorg, de strijd tegen onderbescherming te organiseren en met de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht kan men het sociaal beleid een prominente plaats geven in de meerjarenplannen.”

Hiervoor is een goede afstemming van alle zorg- en hulpverlening nodig en moet ook mantelzorg, burenhulp en vrijwilligerszorg goed worden ondersteund. Besturen die het lokale sociale beleid op deze manier ter harte nemen worden daarbij ondersteund door de Vlaamse overheid.

Praktijkvoorbeelden
In Vlaanderen beweegt er al heel wat op het gebied van Lokaal Sociaal Beleid. Een greep uit wat er in Vlaanderen al gerealiseerd wordt, vind je hieronder. Deze good practices tonen de meerwaarde aan van een samenwerking tussen Vlaams gesubsidieerde diensten en het lokale beleid.

Geïntegreerd breed onthaal in Zoersel
Om onderbescherming tegen te gaan en rechtentoekenning te bevorderen, lopen momenteel de projecten geïntegreerd breed onthaal tot eind april 2018. De evaluatie van deze projecten en het verder uitwerken ervan in de uitvoering van het decreet is de volgende uitdaging. Hoe dat geïntegreerd breed onthaal vorm kan krijgen, wordt getoond in onderstaand filmpje van de gemeente Zoersel.
>> https://www.zoersel.be/index.aspx?SGREF=10091&CREF=102718

Hulpaanbod voor landbouwers in Diksmuide
In Diksmuide wordt samengewerkt om de doelgroep van landbouwers die in een kwetsbare situatie verkeren vanuit project op te sporen en een hulpaanbod te doen.
>> https://www.weliswaar.be/outreachend-werken-diksmuide

CAW-gezinscoaches in Antwerpen
Lokale besturen nemen ook zelf het initiatief om het werken in netwerken te stimuleren en in te zetten op verschillende levensdomeinen. Een voorbeeld van een initiatief waarin Vlaamse organisaties samenwerken om mee lokale sociale beleidsdoelstellingen te realiseren is het project gezinscoaches dat in Antwerpen door CAW Antwerpen en onder regie van stad Antwerpen uitgewerkt en opgestart werd. Verschillende organisaties en diensten, elk vanuit hun eigen kwaliteit, werken samen om een sluitende aanpak te realiseren vanaf de zwangerschap tot het kind de leeftijd van 3 jaar heeft. De samenwerking is opgestart vanuit de vaststelling dat de versnippering van aanbod er al te vaak voor zorgt dat (toekomstige) kwetsbare gezinnen met jonge kinderen hun weg naar de hulpverlening niet altijd vinden, tussen de mazen van het net vallen of overrompeld worden door verschillende hulpverleners tegelijk. Het is een innovatief praktijkvoorbeeld dat mee het belang van een goed uitgebouwde publieke dienstverlening onderschrijft:
>> https://indd.adobe.com/view/34105eb1-7edf-4b32-a3bd-b3a2224736f4

Informele zorg
In Vlaanderen zijn er al tal van goede voorbeelden waar lokale besturen actief inzetten op sensibiliseren en ondersteunen van informele zorg.
>> Zorgnetwerken West-Vlaanderen (www.ontknoop.be)
>> Buurtgerichte zorg Limburg

Reacties uitgeschakeld voor OCMW : Komen privé-firma’s in de plaats van de maatschappelijk werker ?

OCMW : Komen privé-firma’s in de plaats van de maatschappelijk werker ?

Door | 29 januari 2018 | Nieuws

Antwerps OCMW laat Nederlands bedrijf leefloonfraude opsporen

Bruno Struys

Het Antwerpse OCMW zal een beroep doen op het Nederlandse bedrijf Soza Xpert voor een onderzoek naar leefloontrekkers met een tweede verblijf in het buitenland. De manier waarop dat onderzoek zal gebeuren roept vragen op.

In september vorig jaar raakte bekend dat het Antwerpse OCMW een openbare aanbesteding had uitgeschreven voor een vermogensonderzoek. Dat moet achterhalen of er geen Antwerpenaren een tweede verblijf bezitten en tegelijkertijd een leefloon ontvangen of een sociale woning betrekken.

Nu donderdag stemt de OCMW-raad over de toewijzing ervan aan Soza Xpert. Het Nederlandse bedrijf is de sterkste kandidaat, zo blijkt uit documenten die De Morgen kon inkijken.

Duurste van de kandidaten

Drie Nederlandse en een Belgische firma hebben een offerte ingediend. Soza Xpert is dan wel de duurste van de kandidaten, het bedrijf scoort goede punten met zijn plan van aanpak. Soza Xpert zou een beroep doen op advocaten, makelaars en taxateurs in landen als Turkije, Marokko, Polen, Spanje en Nederland.

“We willen met ons vermogensonderzoek geen enkele nationaliteit viseren”, zegt de woordvoerder van OCMW-voorzitter Fons Duchateau (N-VA). De Nederlandse gemeente Tilburg is in december veroordeeld omdat ze zich bij haar vermogensonderzoek beperkte tot inwoners met de Turkse nationaliteit.

De afgelopen maanden ontstond in ons land de vraag of een dergelijk onderzoek niet onder de wet op privédetectives valt, die strenge regels voorziet.

“Het gaat niet om privédetectives, maar om iemand die in het lokale kadaster gaat kijken”, verzekert de woordvoerder van de Antwerpse OCMW-voorzitter.

Toch stelt de offerte van Soza Xpert dat als het antwoord in het kadaster positief is, het bedrijf ook volgende stappen zet: “Er wordt beeldmateriaal opgevraagd van het onroerend goed (…) en het taxatiebureau stelt op locatie vast hoe het onroerend goed gebruikt wordt. Is het pand bewoond? Is er sprake van verhuur? Of zijn er bijvoorbeeld landbouwactiviteiten op het perceel die inkomsten genereren?”

Volgens staatssecretaris van Fraudebestrijding Philippe De Backer (Open Vld) is elke persoon die tegen betaling onderzoek doet naar de vermogenstoestand van personen een privédetective. “Die moet een vergunning hebben en het OCMW moet dan toestemming krijgen van Binnenlandse Zaken”, zegt De Backer.

Een dergelijke aanvraag is nog niet gebeurd. Misschien zal het uiteindelijke contract verschillen van de offerte. De oppositie in Antwerpen valt vooral over de toewijzing aan een privépartner.

“Controle op uitkeringen is een taak van de overheid en niet van commerciële firma’s”, zegt Lise Vandecasteele, OCMW-raadslid van PVDA. “Het gevaar is dat de druk om winst te maken het haalt boven ethiek.”

Ophefmakende privatiseringsdossiers

OCMW-raadslid voor sp.a Johan Peeters had een klacht ingediend bij gouverneur Cathy Berx (CD&V), maar die volgt hem niet. “Tegelijk geeft de gouverneur aan dat ze het OCMW erop zal wijzen dat die firma niet in de plaats van de maatschappelijk werker mag treden”, zegt Peeters. “Als de firma fraude vaststelt, dan telt dat niet als bewijslast, maar enkel als vermoedens waarmee een maatschappelijk werker aan de slag kan.”

Soza Xpert wou niet reageren voor de OCMW-raad heeft plaatsgevonden.

Dit is het tweede ophefmakende privatiseringsdossier bij het OCMW Antwerpen. In juni vorig jaar trok beveiligingsfirma G4S Care zich uiteindelijk terug uit drie daklozenprojecten.

Reacties uitgeschakeld voor ‘Kinderen mogen niet de dupe zijn van onbetaalde schoolfactuur’

‘Kinderen mogen niet de dupe zijn van onbetaalde schoolfactuur’

Door | 27 januari 2018 | Nieuws

De Standaard, 26/01/2018   door Stijn Cools, Sylvie Van Ginneken

Dat scholen soms in zee gaan met incassobureaus om onbetaalde facturen alsnog betaald te zien, vindt de vzw SOS Schulden op School alarmerend. De vzw pleit voor een verbod. ‘Dan moet er wel een alternatief komen om een stok achter de deur te houden voor wanbetalers’, reageert Lieven Boeve van het Katholiek Onderwijs Vlaanderen.

Naar schatting zou ongeveer één op de drie scholen met een incassobureau in zee gaan wanneer ouders de schoolfacturen voor hun kinderen niet betalen. De vzw SOS Schulden op School pleit voor een verbod omdat ‘zo’n bureau het vertrouwen schaadt tussen de ouders en de school’ en ouders die in armoede leven, zo vaak achteraf een nog veel grotere factuur voorgeschoteld krijgen.

Armoede

Ook de onderwijskoepels zijn niet happig op de inzet van incassobureaus door scholen. Zowel het gemeenschapsonderwijs (GO!) als de katholieke koepel vindt dat de werking met zulke bureaus vermeden moet worden waar het kan.

‘Wij zijn er geen voorstander van om incassobureaus in te schakelen vanuit menselijk perspectief, maar we merken ook dat we het grootste deel van de kosten wel kunnen recupereren zonder hen te moeten inschakelen’, zegt Raymonda Verdyck van GO!. ‘We werken bovendien zelf nauw samen met SOS Schulden op School en de OCMW’s om gezinnen in financiële nood zo goed mogelijk te helpen. Secundaire scholen vragen we om goed na te denken over welke betalende activiteiten ze plannen of welk materiaal ze aankopen. In klassen waar leerlingen bijvoorbeeld met iPads werken, zorgen we dat er toestellen in de klas aanwezig zijn, zodat elke leerling kan participeren.’

‘In onze beleidsnota staat dat incassobureaus echt de allerlaatste oplossing zijn’, stelt ook Lieven Boeve van het katholiek onderwijs. ‘Zeker vanuit het perspectief van armoede steunen wij niet op incassobureaus maar op begeleidende maatregelen, zoals aan het begin van het schooljaar zeer transparant zijn over de facturen die zullen komen, en de mogelijkheid toelichten om periodieke betalingen uit te voeren. Voorts hebben scholen vaak ook sociale kassen, waardoor leerlingen in armoede op een zeer discrete manier bijvoorbeeld toch mee op schoolreis kunnen.’

Wanbetalers

Een verbod op incassobureaus is volgens Boeve alleen mogelijk als er aan de scholen een alternatief wordt aangereikt voor wanbetalers. ‘Ik heb het hier alleen over mensen die de factuur wel degelijk kunnen betalen maar dat toch niet doen’, klinkt het. ‘Uiteraard zullen wij eerst eerst herinneringsbrieven sturen, maar als geen enkele betalingsherinnering helpt, dan moeten we die allerlaatste oplossing, het incassobureau, soms toch aanboren.’

‘Het voordeel van een incassobureau is dat het zich tot de ouders richt. Het is de enige stok die we in laatste instantie nog achter de hand hebben. Anders gaan we terug naar de tijd waarin kinderen geen rapport kregen wanneer de ouders de facturen niet betaalden, of niet meekunnen op schoolreis. Dat willen we met de tussenkomst van zulke bureaus net vermijden: kinderen mogen niet de dupe worden van onbetaalde schoolfacturen.’

Reacties uitgeschakeld voor Hoeveel uur/week werken leerkrachten ?

Hoeveel uur/week werken leerkrachten ?

Door | 27 januari 2018 | Nieuws

LEERKRACHT ID

Naam: Anaïs Maes
School: Koninklijk Atheneum Etterbeek
Functie: Leerkracht geschiedenis, cultuurwetenschappen en media (2de en 3de graad ASO)

TIJDSBESTEDING

Hoe ervaart u de werkdruk van leerkrachten?

Leerkrachten willen lesgeven, maar net daarvoor ontbreekt de tijd. Als alle andere ‘dringende’ taken volbracht zijn, blijft er te weinig tijd over om te doen wat we graag doen: onszelf verdiepen in ons vak en creatief aan de slag gaan met de leerstof en cursussen.

De administratieve last is zwaar door een tekort aan vertrouwen. Elk contact met een leerling, elk initiatief en elk overleg brengen administratie met zich mee. Maar met die documenten wordt soms weinig gedaan. Dit vaak dubbel en naar mijn mening overbodig werk wekt frustratie op. Bovendien kweekt papierwerk als konijnen: na een tijd wordt het een opbod van verslagen en feedback.

 

De verantwoordelijkheid voor het leerproces van leerlingen wordt ook steeds vaker in de schoenen van de leerkrachten geschoven. Dat draagt bij tot het gevoel van hoge werkdruk. De overheid, directies, ouders en leerlingen verwachten dat het onderwijs klantgericht is. Ik krijg de indruk dat leerkrachten als dienstverleners worden beschouwd die het falen van leerlingen als een eigen falen moeten interpreteren. Leren is echter een dialoog, want leren is ook zelf verantwoordelijkheid opnemen voor je leerproces.

Wat zou er gedaan kunnen worden om dat te verbeteren?

Geef leerkrachten het vertrouwen dat ze verdienen. Ze zullen wel aan de alarmbel trekken als er iets aan de hand is met een leerling, daar hoeven geen tonnen administratie aan te pas te komen.

Herwaardeer het beroep door het aantrekkelijker te maken en de knapste koppen uit de verschillende vakgebieden aan te werven om de burgers van de toekomst op te leiden.

Vraag je als overheid, inspectie en directie steeds af of een nieuw initiatief ook werkelijk tot resultaten zal leiden en niet alleen de werkdruk verhoogt. Gebruik je leerkrachten niet als proefdieren voor om het even welk nieuw idee of initiatief.

Leg de nadruk op de leerling – daar doen we het allemaal voor – maar vergeet niet dat een leerling gebaat is bij een uitgeruste, enthousiaste en gemotiveerde leerkracht. Schep daar de voorwaarden voor.

Als ouder kan je helpen door je kind op het hart te drukken dat het zelf ook verantwoordelijkheid draagt. En vertrouw leerkrachten en hun adviezen, ze weten waarmee ze bezig zijn.

Lees ook:  http://werkenbijdeoverheid.be/kinderen-mogen-dupe-onbetaalde-schoolfactuur/

Reacties uitgeschakeld voor Kan de politie ongehoorzaam zijn ?

Kan de politie ongehoorzaam zijn ?

Door | 24 januari 2018 | Nieuws

Groeit het ongenoegen bij politie over aanpak migranten? “Wij zijn niet de boeman”

Vakbonden denken na over acties

Volgens de vakbond ACOD stijgt het ongenoegen in het politiekorps over de acties in en rond het Maximiliaanpark. “Agenten mogen niet de gegijzelden van de politiek zijn.” De agenten overwegen acties van burgerlijke ongehoorzaamheid.

Dinsdagavond maakte Alexis Deswaef van de Ligue des droits de l’homme inDe afspraak bekend dat hij een nieuwe tip had gekregen, dit keer over een grote controleactie van de spoorwegpolitie. Ook vorige week was er een tip, waardoor het burgerplatform zondagavond meer dan 2.000 sympathisanten verzamelde in het Maximiliaanpark en de politieactie niet kon doorgaan.

Toen al zei Mehdi Kassou van het burgerplatform dat “heel wat mensen binnen de regering en bij de politiediensten zich niet kunnen vinden in het beleid van de minister. Zij zullen ons van volgende acties op de hoogte brengen.”

Reacties uitgeschakeld voor Doet de Vlaamse Overheid aan politiek bij toekennen van middelen ?

Doet de Vlaamse Overheid aan politiek bij toekennen van middelen ?

Door | 23 januari 2018 | Nieuws

Bron: VRT-nieuws, 23/01/2018

Daniël Termont: “Het is schandalig hoe weinig Gent in vergelijking met Antwerpen van Vlaanderen krijgt”

De Gentse burgemeester Daniël Termont haalt uit naar de Vlaamse regering, die Gent volgens hem stiefmoederlijk behandelt op het vlak van grote infrastructuurwerken. Hij noemt dergelijke antipolitiek “zeer erg”. Meer algemeen betreurt hij dat in de politiek vandaag meer op de man wordt gespeeld in plaats van dat het over de inhoud van dossiers gaat.

“Als je kijkt naar de investeringen van De Lijn en investeringen in openbare werken is het echt schandalig wat Gent maar krijgt in vergelijking met bijvoorbeeld Antwerpen”, zegt Termont in de burgemeestersmarathon van Radio 2. “Dat is duidelijk politiek, dat spreekt vanzelf.”

Termont geeft nog een ander voorbeeld. “Als wij maatregelen treffen waarbij wij personeel statutair willen maken, staat de Vlaamse regering onmiddellijk klaar om dat te vernietigen.” Termont is er naar eigen zeggen van overtuigd dat de N-VA-ministers Liesbeth Homans en Ben Weyts Gent geen enkel cadeau gunnen. “Men zit met een vergrootglas op wat wij in Gent beslissen. In verband met het Ghelamco-dossier stelt hem dat net gerust: “Mocht in het Ghelamco-dossier ooit één fout zijn gebeurd, had men dat niet laten  passeren.”

Daniël Termont is bezig aan zijn laatste maanden als burgemeester. “De politiek is veel harder geworden”, blikt hij terug. “De wijze waarop politici met elkaar omgaan, is weinig menselijk te noemen. Men gaat niet meer over de inhoud van de dossiers, maar men gaat personen aanvallen.”

 

 

 

Bij het toekennen van de hoeveelheid middelen aan een lokaal bestuur door de Vlaamse overheid
Reacties uitgeschakeld voor Over getwitter en gekibbel in de politiek.

Over getwitter en gekibbel in de politiek.

Door | 10 januari 2018 | Nieuws

Komen er in 2018 twitter-vrije dagen ?

Werkenbijdeoverheid.be moest de voorbije weken toekijken hoe het politiek debat meer en meer via Twitter werd gevoerd.
De wijze waarop stelling wordt genomen en opinies wordt verkondigd staan ver af van enig ernstig debat.
Ook de feiten en informatie zijn soms ver af.

Dat het voorbije jaar Twitter duidelijk werd ingezet, kon iedereen ondervinden. Bart De Wever offerde zijn vakantietijd (en Marokkaanse kamelen) op om toch in het nieuws te kunnen blijven.
Charles Michel ongenaakbaar in de krant, kwetsbaar op Twitter (2016)

We twitteren alvast enkele twitter bedenkingen (die u zelf verder kan twitteren):

Twitteren zorgt voor competitie, niet voor samenwerking ?

In de lokale politiek, gaan Twitteraars met de pluimen lopen. De ene schepen profileert zich op Twitter, maar dit gaat vaak ten koste van de samenwerking in het Schepencollege.

Twitteren roept vragen op naar politiek leiderschap

Het getwitter van de Amerikaanse president Trump wordt door velen gezien als grensoverschrijdend voor een politiek leider.

Toch wil Twitter geen tweets van Trump bannen.

Twitter verdedigt het besluit om Donald Trump geen ban te geven (TROUW, 06/01/2018)

Een mening twitteren is voor de politiek, niet voor de administratie.
Soms een frustratie voor de overheidsadministratie die merkt hoe kostbaar verzamelde informatie en onderzoek door politiekers, gevangen in het spel van de populariteit, wordt misbruikt.

Twitteren leidt tot gekibbel
Dialoog is soms ver weg op Twitter. Het begrijpen van andere standpunten is vaak ondergeschikt aan het uiten van de eigen mening.

De Standaard, 16/12/2016: we moeten van Twitter een liefdeswapen maken.

Die avond op Twitter: Kunnen West-Vlamingen echte Gentenaars zijn?

Ter overweging geven we graag een oud artikel uit het Nederlandse Elsevier mee.

Elsevier, 11 juli 2015, nr. 28.
Politiek getwitter: wie kan het iets schelen? #zondevanmijntijd

De misvatting bestaat dat twitteraars de stem des volks vertolken. Maar Twitter is vooral een tsunami van onbenulligheden.

Het vak communicatiewetenschap lijkt vooralsnog geen grote bijdrage aan de vooruitgang van de mensheid te hebben geleverd. Maar het zou zeker zijn nut kunnen bewijzen als een beoefenaar eens een verhelderend licht wierp op de psyche van de twitteraar.

Het is vrij moeilijk te bevatten wat mensen beweegt een eindeloze stroom korte berichten de wereld in te sturen, zeker gezien de belangwekkendheid van hun mededelingen.

Glamorama, de GeenStijl-versie van het entertainmentprogramma RTL Boulevard, vult de aardige rubriek ‘Really, who cares’ met onnozele tweets van min of meer bekende Nederlanders. Maar de vraag of het iemand werkelijk iets kan schelen, doet zich eigenlijk voor bij 99 procent van alle tweets.

Hoewel dit nog een voorzichtige schatting is, want dit percentage zou betekenen dat één van de honderd tweets de moeite waard is. Laten we het houden op 99,999 procent.

In sommige gevallen is getwitter nog wel begrijpelijk. Je wordt een beetje moe van al die treinreizigers die willen laten weten dat ze weer eens vertraging hebben en uitvoerig mopperen op de NS, maar klagen over dienstverlening schijnt nog weleens effect te sorteren.

Verder vormt Twitter een middel tot zelfpromotie. Enige plaatsvervangende schaamte doet zich zeker voor bij het kennisnemen van de aanprijzingen van de eigen waar. Dergelijke onbescheidenheid en assertiviteit schijnen echter bij modern ondernemerschap te horen en worden soms zelfs door werkgevers aangewakkerd.

Voor de rest biedt Twitter vooral een tsunami van onbenulligheden. Wat je vroeger thuis op de bank tegen je partner of in de kroeg tegen vrienden zei, tik je nu op je telefoon, in de veronderstelling daarmee je volgers te boeien.

Frits Wester

Twitter is vooral populair bij mensen die hun eigen opinies van grote waarde achten, een groep waarin journalisten en politici sterk oververtegenwoordigd zijn. Zij houden graag vol dat tweets een belangrijke bron van informatie vormen. In de praktijk valt dit nogal tegen.

Kijk naar politieke journalisten. Frits Wester bijvoorbeeld omschreef twitteren eens treffend als masturbatie, maar heeft er inmiddels volop van leren genieten. Politieke analyses tref je niet aan in zijn talrijke tweets; die passen ook moeilijk in een tekstje van maximaal 140 tekens.

Primeurs en nieuwtjes ontbreken eveneens; die bewaart Wester vanzelfsprekend voor zijn optredens voor de camera’s van RTL. Wel meent hij de wereld op de hoogte te moeten stellen van een brandje op zijn boot en een bezoek aan een concert van Neil Diamond (‘#grootste fan :-)’).

Bij politici is het nauwelijks anders. Zo viel een en ander te verwachten van Mei Li Vos, een kritisch en allesbehalve publiciteitsschuw PvdA-Kamerlid dat te kennen heeft gegeven minister-president te willen worden.

Maar als twitteraar weigert ze hardnekkig iets boeiends te zeggen over actuele politieke zaken, zoals de malaise van de sociaal-democratie of het Fyra-debacle waarnaar ze parlementair onderzoek deed. Haar gebabbel gaat over bezochte muziekfestivals en de bezigheden van ‘Kleine Vos’, haar kind van 3,8 jaar. Really, who cares?

Twitterende klasse

Gezien het niveau hoeft het geen verbazing te wekken dat een studie naar het politiek getwitter de titel Veel gekwetter, weinig wol heeft gekregen. Dit belet de media niet enorm veel aandacht aan de primitieve vorm van communicatie te besteden.

Zij reageren verlekkerd als Twitter weer eens ‘ontploft’, zoals dat heet. Bijvoorbeeld als de minister-president moslims per tweet een fijne ramadan wenst en de indruk ontstaat dat heel Nederland zich daar enorm druk om maakt.

De misvatting bestaat hierbij dat twitteraars de stem des volks vertolken. Terwijl zij geen representatieve afspiegeling van de Nederlandse bevolking vormen. De twitterende klasse is relatief jong, hoogopgeleid en politiek geïnteresseerd en telt relatief veel mannen (die zichzelf in de regel dan ook aanmerkelijk belangrijker vinden dan vrouwen).

Het aantal tweets daalde vorig jaar in Nederland flink: van 3,5 naar 2,8 miljoen. Het aantal dagelijkse gebruikers kelderde van 1,5 naar 1 miljoen. Deze twexit zou kunnen wijzen op vermoeidheid en verveling: #zondevanmijntijd.

Het zou nog rustiger worden als de resterende twitteraars zich steeds als ze een tweet de wereld in willen sturen een gewetensvraag zouden stellen: heb ik echt iets interessants te melden?

Reacties uitgeschakeld voor Tewerkstelling huidige PWA-medewerkers

Tewerkstelling huidige PWA-medewerkers

Door | 10 januari 2018 | Nieuws

Bron : Vlaams Parlement, 10/01/2017

De Vlaamse Regering heeft beslist om het PWA-systeem (plaatselijk werkgelegen- heidsagentschap) af te bouwen en te vervangen door tijdelijke wijk-werktrajecten. De invoering van dat wijk-werk staat gepland op 1 januari 2018.

Die beslissing heeft een grote impact op:
– de tewerkstelling van langdurig en laaggeschoolde werkzoekenden;
– de dienstverlening van de huidige PWA-agentschappen aan particulieren en organisaties;
– de tewerkstelling van de huidige PWA-medewerkers.

Het PWA-systeem biedt aan langdurig werklozen, lee oners en bepaalde personen die bijstand krijgen, de mogelijkheid om in een systeem van gebruikerscheques, bij particulieren of organisaties vooraf bepaalde activiteiten uit te voeren. In ruil daarvoor krijgen ze een aanvullende vergoeding per gewerkt uur, boven op hun werkloosheidsuitkering of lee oon. PWA heeft een dubbele doelstelling:

1° de inschakeling via korte werkopdrachten van kansengroepen, voornamelijk langdurig werkzoekenden, om zo de doorstroom naar regulier werk te bevorderen;

2° het aanbieden van diensten die inspelen op behoeften bij particulieren (huishoudhulp, tuin en klussen) en op collectieve behoeften in het onderwijs, bij socio-culturele verenigingen enzovoort.

De activering van PWA heeft steeds een leemte opgevuld tussen enerzijds de opleidingsprogramma’s en de doorstroomprogramma’s die werkervaring aanbieden, en anderzijds de sociale economie en het doelgroepenbeleid.

Met de zesde staatshervorming is het instrument PWA overgeheveld van de federale overheid naar de gewesten. Minister Muyters heeft bij de start van deze zittingsperiode aangekondigd dat hij een nieuw kader voor tijdelijke werkervaring zou uitwerken.

Een groep parlementairen vraagt nu aan de Vlaamse Regering om te garanderen dat vanaf 1 januari 2018 elke medewerker die in het huidige PWA-systeem tewerkgesteld is, ook onbeperkt kan blijven werken in het nieuwe systeem van wijk-werken (PWA: plaatselijk werkgelegenheidsagentschap)

 

http://docs.vlaamsparlement.be/pfile?id=1354662&utm_medium=email&utm_source=transactional&utm_campaign=bodh

Reacties uitgeschakeld voor Is racisme bij de politie een structureel probleem ?

Is racisme bij de politie een structureel probleem ?

Door | 5 januari 2018 | Nieuws

Racisme bij de Mechelse politie: ‘Dit korps is compleet verrot. Vooral aan de top’

Ondanks herhaalde pogingen om het probleem in te dijken, wordt het politiekorps van de zone Mechelen-Willebroek nog altijd geteisterd door incidenten met een racistische inslag.

Mechelen, eind november vorig jaar. Een politie-inspecteur met Turkse roots, die eerder zijn sporen verdiende bij de Antwerpse politie, stapt over van het Mechelse wijkoverlastteam naar de cel radicalisering.

Dat hij binnen die cel niet bijzonder welkom is, zal al meteen blijken. De inspecteur stuit op zijn eerste werkdag op een leeg kantoor. Zijn nieuwe collega’s blijken die dag beiden ziekteverlof te hebben genomen. ‘Geen toeval’, zeggen verschillende bronnen binnen de Mechelse politie. ‘Ze bleven afwezig om de inspecteur te laten voelen dat hij niet welkom was.’

Zowel inspecteur Hamid A. als de inspecteur met Turkse roots zou het slachtoffer zijn van een korps dat vooral aan de top ‘compleet verrot’ is.

Het incident leidde tot een bemiddelingsgesprek, in aanwezigheid van korpschef Yves Bogaerts en de betrokken inspecteurs. De poging tot bemiddeling mislukte al bij het begin: een van de andere inspecteurs weigerde de inspecteur met Turkse roots de hand te schudden.

Op het bemiddelingsgesprek volgde een tussenkomst van burgemeester Bart Somers (Open VLD). Volgens de inspecteur met Turkse roots miste die zijn effect niet. ‘Helemaal gladgestreken zijn de plooien nog niet’, zegt hij. ‘Maar ik hoop dat we vanaf nu wel kunnen samenwerken. Meer kan ik daar niet aan toevoegen, om redenen die u zult begrijpen.’

De hoger beschreven feiten zijn volgens een bron zeker geen alleenstaand geval. De bron, die zelf decennialang deel uitmaakte van het korps, wijst erop dat de inspecteur die door de burgemeester op het matje werd geroepen zich even problematisch gedroeg tegenover Hamid A., een inspecteur met Marokkaanse roots die in 2016 een klacht tegen zijn oversten indiende wegens pestgedrag. Hamid A. was de agent die eind 2015 een tip gaf die mogelijk naar de schuilplaats van terreurverdachte Salah Abdeslam had kunnen leiden. Vanwege de ‘onbetrouwbaarheid van de bron’ werd die tip niet opgenomen in de databank van de politie. Zowel inspecteur Hamid A. als de inspecteur met Turkse roots zou het slachtoffer zijn van een korps dat vooral aan de top ‘compleet verrot’ is. ‘Racisme is in dit korps een structureel probleem’, klinkt het. ‘En de leidinggevenden dragen daarin een verpletterende verantwoordelijkheid.’

‘Rotte appel’

De aangehaalde beschuldigingen zijn zwaar. Ze lijken bovendien moeilijk te rijmen met de inspanningen die Bart Somers ontegensprekelijk levert om zijn korps te laten uitgroeien tot een voorbeeld op het vlak van diversiteit en non-discriminatie. Zo wil de politiezone door registratie van identiteitscontroles sinds vorig jaar een voortrekkersrol spelen in de strijd tegen ethnic profiling. Nog in 2017 werd een campagne gelanceerd die de nog altijd geringe etnische diversiteit in het korps moet vergroten. Een van de boegbeelden daarvan was Jinnih Beels, de commissaris die eind 2016 van Antwerpen naar Mechelen was verhuisd om de diversiteit binnen het korps te vergroten.

Reacties uitgeschakeld voor Samen bouwen aan de toekomst van HR in de (Vlaamse) overheid, lokale en provinciale besturen

Samen bouwen aan de toekomst van HR in de (Vlaamse) overheid, lokale en provinciale besturen

Door | 3 januari 2018 | Nieuws

Tijdens de 8e editie van HRM in de Overheid in Gent inspireert het programma om “Samen bouwen aan de toekomst van HR in de overheid: Challenge yourself, be INSPIRED”

Met de aflopende regeerperiode (2014-2019) en de lokale verkiezingen voor steden, gemeenten en provincies op 14 oktober 2018 in het vooruitzicht, werpen steeds meer organisaties een blik over de muren naar samenwerking en vernieuwende ideeën, doelen, aanpakken en inzichten. De koersverandering van HRM in de Overheid 2020 is ingezet en de transformatie is in volle gang. Flexibel, continu innovatief, wendbaar organiseren en meer souplesse van HR, wordt de norm.

Echter, welke stappen zet u van droom, het plan van aanpak naar realisatie? Hoe blijft u aangesloten bij de turbulente tijden en speelt u in op een weer meer aantrekkende arbeidsmarkt? Wat verandert er aan de positie van HR in een sterk veranderende, vraag gestuurde organisatie? HR is harder nodig dan ooit te voren en is de drijvende kracht achter organisatieontwikkeling en (cultuur)verandering. Samen bouwen aan de toekomst van HR in de Overheid draait om vakmanschap, vertrouwen en veerkracht.

11 praktijkcases en 6 workshops over:

  • Het bewijs dat preventie van stress en burn-out werkt
  • Technologie als hefboom voor een geoptimaliseerd HR & Talent beleid
  • Het Nieuwe Werken: spring op de Waaierwerk Express
  • Voorbij Gendergelijkheid naar genderauthenticiteit
  • Groeien als netwerkorganisatie – wat paddenstoelen ons leren kunnen
  • Ontwikkeling van leiderschap: een 360 graden feedbackinstrument als motor voor groei binnen een open feedbackcultuur
  • Samen, sneller, slimmer: digitalisering als sleutel voor een hogere organisatiebetrokkenheid
  • Hoe geef je personeel hun fierheid terug?
  • Hoe stimuleer je inzetbaarheid? Tien tips uit het vernieuwend loopbaanbeleid van de Vlaamse overheid
  • Organisatiemodel voor de toekomst: experimenteren mag
  • 5 paradoxen over de toekomst van werk
  • Hoe de inhuur van flexibele arbeidskrachten slim en efficiënt organiseren?
  • Een personeelssysteem ter ondersteuning van een globaal verander- en integratietraject in Gent
  • Uitzendarbeid bij overheidsdiensten: welke type overheidsopdracht gebruiken?

Interactieve verdiepingsessies :

  • Generaties op de werkvloer. HOE meer en beter samenwerken? Pascal Roskam, Lector HRM, Hogeschool Gent
  • Zelfsturend teams in een klassieke organisatie – feitelijk of onmogelijk?  Freek Van Looveren, Auteur De Kleine Laloux – het inventieve boek samengevat (Business Contact 2017)
  • Werkplekspel: Hoe spelenderwijs integer nieuw werken? Kristien Verbraeken, Coördinator Integriteitszorg, en Gerda Serbruyns, P&O-adviseur, Vlaamse overheid, Agentschap Overheidspersoneel
  • FOCUS via PACE, presteren en pauzeren, authentiek constructief en enthousiast Wim Rombaut, Ontwikkelaar PACE model, PACE coach en auteur ‘FOCUS via PACE’ en Sven Van wettere, Co-creator PACE model en PACE coach

HRM in de Overheid is, met jaarlijks 700 bezoekers, het grootste HR congres voor de overheid.
Voor & door HRM professionals, directie & bestuur en lijnmanagers van de Vlaamse overheid, lokale en provinciale besturen. Nu al 450 deelnemers. Komt u ook 1 februari? Schrijf in voor € 195,00 excl. BTW. Elke 2e persoon GRATIS. Vol = vol!