Archief februari, 2017

Reacties uitgeschakeld voor Decreet Lokaal Bestuur – principiële goedkeuring Vlaamse Regering

Decreet Lokaal Bestuur – principiële goedkeuring Vlaamse Regering

Door | 24 februari 2017 | Nieuws

  • Bron: Mededelingen Vlaamse Regering, 24 februari 2017

    De Vlaamse Regering hecht haar principiële goedkeuring aan het voorontwerp van decreet over het Lokaal Bestuur. Het decreet beoogt een maximale integratie van de gemeente en het openbaar centrum voor maatschappelijk welzijn waarbij er twee aparte rechtspersonen zullen blijven bestaan. Het wil de bestaande regels ook vereenvoudigen en beperken om de leesbaarheid en de logische samenhang te verhogen. Bovendien worden de drempels weggenomen die een maximale digitalisering van interne en externe processen in de weg staan. Het bevat ook een aantal maatregelen om het aantal bestuursmandaten in de intergemeentelijke samenwerkingsverbanden en de filialen ervan te beperken, evenals de daarvoor toegekende presentiegelden. Het voorontwerp van decreet wordt nu voor onderhandelingen voorgelegd aan de sociale partners. Het advies van de SERV wordt ook ingewonnen.
  • Dit decreet wordt alvast een complexe juridische en organisatorische aangelegenheid waar de komende periode veel energie naartoe zal gaan. Waar een aantal besturen reeds intenser zijn gaan samenwerken, wachten anderen af. De juridische onzekerheid speelt daar zeker in mee.
  • De VVSG maakt de komende weken een grondige analyse van de teksten en zal er ook een formeel politiek advies over uitbrengen.

 

Reacties uitgeschakeld voor Integriteit is zaak van goed ambtenaarschap en goed werkgeverschap

Integriteit is zaak van goed ambtenaarschap en goed werkgeverschap

Door | 18 februari 2017 | Nieuws

Bron: vlaanderen.be

vrijdag, 17 februari 2017

Op 16 februari 2017 organiseerden de collega’s van Zorginspectie een afdelingsevent dat helemaal in het teken stond van integriteit. Integriteit is een essentieel onderdeel van professionalisme en is een zaak van goed ambtenaarschap maar ook van goed werkgeverschap. De organisatie moet werk maken van het bouwen aan een sterke organisatiecontext waar medewerkers gestimuleerd en ondersteund worden om hun werk op een professionele en dus integere manier te kunnen uitvoeren. Deze boodschap bracht Kristien Verbraeken, cördinator Integriteitszorg van de Vlaamse overheid, ook tijdens haar presentatie ‘Integriteit: een kwestie van natuur of cultuur’(externe link) in het voormiddagprogramma van het event van Zorginspectie. In de namiddag gingen de 80 deelnemers aan de slag met verschillende dilemma’s en werd er een open debat gevoerd over omgaan met moeilijke situaties.

Reacties uitgeschakeld voor Worden sociaal werkers politieagenten?

Worden sociaal werkers politieagenten?

Door | 17 februari 2017 | Nieuws

Bron: http://www.sociaal.net – 17/02/2017

Beroepsgeheim staat onder druk

Een provocerende titel. Maar provocerend is ook het wetsvoorstel van Valérie Van Peel (N-VA) dat het beroepsgeheim van sociaal werkers inperkt. Het wetsvoorstel is voor advies naar de Raad van State. Nadien wordt het zeer waarschijnlijk gestemd in het parlement. Alle regeringspartijen zijn immers voor.De krant De Standaard publiceerde op 17 februari 2017 een ingekorte versie van deze opinie.

Beroepsgeheim
@ 123 RTF

MELDINGSPLICHT

Als het voorstel wet wordt, bevat het twee luiken die gelden voor alle personeelsleden van de instellingen van sociale zekerheid.

“Worden vooral geviseerd? Sociaal werkers.”

Ten eerste zullen ze op vraag van het openbaar ministerie “noodzakelijke administratieve maatregelen” moeten meedelen (passieve meldingsplicht). Ten tweede moeten ze zelf verplicht aan aangifte doen aan het openbaar ministerie “indien ze kennis krijgen van één of meerdere informaties die ernstige aanwijzingen kunnen uitmaken van een terroristisch misdrijf” (actieve meldingsplicht).

Van Peel wil af van de huidige situatie waarbij personeelsleden van de instellingen van sociale zekerheid zouden weigeren bepaalde informatie door te geven door zich te “verschuilen” achter hun beroepsgeheim. Ze zouden dit kunnen doen omdat wie het beroepsgeheim schendt, strafrechtelijk kan worden gesanctioneerd. Worden vooral geviseerd? Sociaal werkers.

PROBLEMATISCH

Op het eerste gezicht kan zo’n meldingsplicht niet provocatief ogen, maar juist heel redelijk. Nochtans is het voorstel hoogst problematisch om tal van redenen.

“Zonder beroepsgeheim kan men niet aan hulpverlening doen.”

Het beroepsgeheim heeft zijn bestaansreden. Bovendien kan er al van worden afgeweken. Het beroepsgeheim wordt nu voorgesteld als iets negatiefs maar het is eigenlijk een positieve en cruciale zaak.

Het zorgt ervoor dat iedere burger weet dat hij in vertrouwen iets kan zeggen aan zijn sociaal werker, en bij uitbreiding zijn dokter, advocaat of een journalist zonder dat die informatie verder wordt verspreid. Zonder beroepsgeheim kan men niet aan hulpverlening doen. Mensen die hulp vragen bij het OCMW, de mutualiteit of de vakbond mogen erop vertrouwen dat wat ze met de maatschappelijk werker delen vertrouwelijk blijft.

MYTHE

Het is een mythe dat het beroepsgeheim absoluut is. In uitzonderlijke gevallen kan er van worden afgeweken en gebeurt dat ook. Zonder al te technisch te worden, is dit nu al in minstens drie omstandigheden het geval.

Het beroepsgeheim is niet absoluut.”

Vooreerst is dit het geval indien de houder van het beroepsgeheim voor de rechtbank, een onderzoeksrechter of voor een parlementaire onderzoekscommissie moet getuigen. Daarnaast bestaat er het begrip noodtoestand, zijnde een situatie waarin het overtreden van strafrechtelijke bepalingen, zoals het beroepsgeheim, het enige middel is om andere, meer belangrijke, door de wet erkende waarden of belangen te vrijwaren. Het is evident dat dit geldt voor ernstige inbreuken op het recht op fysieke integriteit. Wie verzuimt hulp te verlenen of te verschaffen aan iemand die in groot gevaar verkeert, is tot slot strafbaar.

EER EN GEWETEN

Sociaal werkers doen hun job in eer en geweten en kunnen met de huidige wet perfect beoordelen wanneer ze informatie moeten doorgeven. Niet zonder reden werd het voorstel dan ook op kritiek onthaald door alle actoren van het terrein, zoals de VVSG, de federatie van OCMW’s en tal van andere organisaties. De bewering van de regering dat sociaal werkers vragende partij zijn voor een regeling klinkt dan ook hol.

Opvallend is dat de aanleiding van de wet niet onmiddellijk te maken heeft met de strijd tegen terrorisme. De indienster van het wetsvoorstel was verbolgen over het feit dat enkele teruggekeerde Syriëstrijders een leefloon of werkloosheidsuikering kregen. Als dit inderdaad onterecht was, bestaan er voldoende juridische mogelijkheden om hiertegen te ageren met het huidige wettelijke arsenaal, zoals ook in de terreurcommissie werd aangegeven.

CONTRAPRODUCTIEF VOORSTEL

Zoals elk voorstel inzake terrorisme wordt ook het huidige verkocht als dat het de bevolking zal beschermen tegen terrorisme. Het voorstel zal de bevolking echter niet beschermen. Integendeel het is volkomen contraproductief en zelfs gevaarlijk.

“Het voorstel zal de bevolking niet beschermen.”

Sociaal werkers hebben juist tot doel om een luisterend oor te bieden. Ze zoeken samen met de werkloze, zieke of leefloner naar oplossingen. Indien er zich onder deze personen een aantal bevinden die vatbaar zijn voor indoctrinatie door terroristen, hoe zullen zij dit nog durven vertellen aan hun sociaal werker als ze weten dat die verplicht is de informatie door te geven aan parket en politie?

Van een groter deel van de mensen zal men dus niet weten hoe zij werkelijk beïnvloed worden door terroristen. Hoe kan men van regeringszijde nog ernstig beweren dat preventie “ook zeer belangrijk is in de strijd tegen terrorisme”, als men deze preventie in een dergelijke dwangbuis steekt?

TOEVLOED

Bovendien riskeert de toevloed aan informatie te groot te zijn om te beheersen. Er bestaat geen exact cijfer maar door deze wet zullen duizenden personen informatie moeten beginnen doorgeven.

“De parketten zullen overstelpt worden met informatie.”

Het voorstel geldt immers voor alle personeelsleden van de instellingen van sociale zekerheid en dat zijn er heel wat. Het geldt zelfs voor de kok, tuinman en onthaalmedewerker (verslag terreurcommissie 2050/006, p.37).

De kans is dan ook groot dat de parketten overstelpt zullen worden door informatie, want velen zullen geen risico durven nemen en alles doorgeven wat ze weten. Terwijl de hoofdreden waarom de strijd tegen terrorisme in de Verenigde Staten mislukt is en ook in Europa regelmatig averij oploopt, het feit is dat men aan massacollectie doet. Men focust niet gericht op echt gevaarlijke individuen.

Men ziet door het bos de bomen niet meer. Op dit risico werd gewezen in de terreurcommissie bij de bespreking van het wetsvoorstel (verslag terreurcommissie 2050/008, p.7), maar men zet tegen beter weten in voort.

HELLEND VLAK

Het risicio bestaat dat dit voorstel gauw op andere beroepen en voor andere misdrijven zal worden toegepast. Dat het voorstel nu “beperkt zou zijn” tot sociaal werkers bij OCMW’s, mutualiteiten en vakbonden en dus niet dokters, advocaten en journalisten raakt, is oogverblinding.

“De wet zal men ook toepassen op andere beroepen.”

De regeringspartijen geven trouwens toe dat dit een bewuste keuze was omdat ze op die manier het voorstel er sneller door kunnen krijgen (verslag 2050/006, terreurcommissie, p.11-13). En wat blijkt? In de aankomende “Potpourri V”-wet wil minister van Justitie Koen Geens het beroepsgeheim nog verder inperken, ook voor andere beroepsgroepen.

Op termijn is dus allerminst uitgesloten dat de vraag aan de orde komt waarom een sociaal werker wel maar een journalist immers niet moet melden als hij “kennis krijgt van één of meerdere informatie die ernstige aanwijzingen kunnen uitmaken van een terroristisch misdrijf”. Of een geneesheer? De discussies over het bronnengeheim van journalisten gingen al in die richting.

Reacties uitgeschakeld voor Aanwervingsincentives langdurig werkzoekenden

Aanwervingsincentives langdurig werkzoekenden

Door | 17 februari 2017 | Nieuws

Bron: Vlaamse Regering, dd. 17/02/2017

Op voorstel van minister Philippe Muyters

In het kader van het kwalitatief luik uit het Banenpact formuleerden de sociale partners de vraag om te voorzien in een incentive bij de aanwerving van langdurig werkzoekenden. Werkgevers zullen bij de aanwerving van langdurig werkzoekenden, die niet in aanmerking komen voor de doelgroepverminderingen, een premie kunnen aanvragen. Concreet wil de aanwervingsincentive de tewerkstellingskansen bevorderen van werkzoekenden tussen 25 en 54 jaar die twee jaar of langer werkzoekend zijn. De werkgever ontvangt de premie in twee schijven (bij aanwerving en na één jaar tewerkstelling). De Vlaamse Regering keurt nu, na advies van de Raad van State, definitief haar besluit goed tot toekenning van aanwervingsincentives voor langdurig werkzoekenden.

Reacties uitgeschakeld voor De ‘Bracke’ Grond : de bijverdienste van de politiek

De ‘Bracke’ Grond : de bijverdienste van de politiek

Door | 17 februari 2017 | Nieuws

 Waarom we het recht hebben om te weten hoeveel Bracke en zijn collega’s bijverdienen – Marc Hooghe

Bron: De Reactie  do 16/02/2017 – 08:30 Marc HoogheDe zaak Publipart is uitgedraaid op een ordinair rondje moddergooien tussen politieke partijen. Maar zou een grotere transparantie niet enorm veel problemen en misverstanden kunnen oplossen?

Marc Hooghe is gewoon hoogleraar politieke wetenschappen aan de KU Leuven.

Transparantie is meestal de beste verdediging. Dat blijkt ook nu weer uit de manier waarop het Gentse schepencollege de angel uit het Publipart-dossier heeft gehaald.

Iedereen kan nu keurig nalezen dat burgemeester Termont jaarlijks 4.870,77 euro netto ontvangt voor zijn job bij het waterleidingsbedrijf. De volledige lijst is best informatief: bij het ziekenhuis krijg je niet meer dan 200 euro per jaar, en bij de intercommunale die het crematorium uitbaat moet je het als bestuurder stellen met 150 euro per jaar. En lid zijn van de vzw Toerisme Leiestreek brengt zelfs helemaal niets op.

Einde aan roddels en insinuaties

Maar los van deze anekdotes: de lijst heeft het voordeel dat er een eind wordt gemaakt aan alle roddels en insinuaties. We weten nu dat burgemeester Termont inderdaad een mooi bedrag ontvangt voor zijn mandaat bij het gastransportbedrijf Fluxys, maar gelet op de verantwoordelijkheid kun je dat bedrag niet overdreven noemen.

Als we nu nog de bijverdiensten van Tom Balthazar (SP.a) en Geert Versnick (Open VLD) zouden vernemen, dan is het weer helemaal overzichtelijk en kunnen we een eind maken aan heel de affaire.

Bij deze meteen een warme oproep aan alle lokale mandatarissen in ons land: volg gewoon het Gentse voorbeeld, en gooi alles op internet. Als je niets te verbergen hebt, dan kun je die informatie beter helemaal vrijgeven.

Bij deze meteen een warme oproep aan alle lokale mandatarissen in ons land: volg gewoon het Gentse voorbeeld, en gooi alles op internet.

Aangezien Gent de op één na grootste stad is van Vlaanderen, kunnen we er van uitgaan dat die stad ook de grootste en beste betaalde mandaten kan claimen. Als een schepen uit Spiere-Helkijn wat bijklust in de lokale intercommunale, dan zal dat dus waarschijnlijk om een kleiner bedrag gaan.

Dus kortom, geachte schepenen, burgemeesters, provincieraadsleden en bestendig afgevaardigden: publiceer gewoon de lijst, in volle transparantie, en dan maak je meteen een einde aan alle roddels en verdachtmakingen.

Nu ik toch gratis en ongevraagd advies aan het geven ben: is het geen mooie opdracht voor de Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten (VVSG) om zo’n website te hosten, zodat alle lokale mandatarissen daar keurig de bedragen kunnen invullen? Gewoon de cijfers geven zou meteen een einde maken aan het huidige klimaat van halve en hele schandalen.

Wie zonder zonde is …

Belga

Een dergelijke volledige publicatie zou ook meteen een einde kunnen maken aan het huidige partijpolitieke spelletje, waarbij elke fractie de andere verwijt dat ze zakkenvullers zijn. Ten eerste is dat weinig terecht: elke politieke partij is nu eenmaal vertegenwoordigd in het rijke kluwen van besturen en raden van beheer in ons land. Behalve bij de PVDA en het Vlaams Belang zijn er in ons land geen politici die een belofte van armoede en gehoorzaamheid hebben afgelegd.

Ten tweede wakkert dat enkel de sfeer van verdachtmakingen aan: zo lijkt het alsof alle politici zakkenvullers zijn. Een dergelijke boodschap gaat er natuurlijk altijd in, maar in werkelijkheid is dat duidelijk niet het geval. Als ik alle inkomens van burgemeester Termont (foto) optel, dan komt hij ongeveer aan 7.000 euro netto/maand.

Zoals alle Gentenaars weten: de man leeft letterlijk voor zijn job, en hij werkt gewoon overdag en ’s avonds, tijdens de week en in het weekend. Ik zou zijn job niet willen doen, ook niet voor zo’n bedrag.

Het is dus weinig zinvol dat de ene partij de andere gaat bestoken met allerlei verwijten, aangezien er niemand zonder zonde is.

Het is dus weinig zinvol dat de ene partij de andere gaat bestoken met allerlei verwijten, aangezien er niemand zonder zonde is. De overgang naar een meer transparante politieke cultuur kan ook alleen maar slagen als alle partijen samen de stap zetten.

Het is totaal niet zinvol dat er in een intercommunale twee soorten bestuurders zouden zijn: aan de ene kant de SP.A-vertegenwoordigers die géén zitpenning krijgen, omdat hun partij nu eenmaal altijd in de klappen deelt, en aan de andere kant de vertegenwoordigers van Open VLD en N-VA die wel een centje mogen bijverdienen.

Advies aan Telenet

De regel kan daarbij overigens duidelijk zijn: alle inkomsten die voortvloeien uit een politiek mandaat dienen transparant te zijn. De vergelijking die Siegfried Bracke maakte, gaat daardoor niet op.

Als de advocaat om de hoek binnenkort gemeenteraadslid wordt, dan hoef ik inderdaad niet te weten hoeveel zijn praktijk eigenlijk opbrengt.

VRT

Maar Bracke werd door Telenet niet gevraagd als adviseur omwille van zijn gevorderde technische kennis over hoe telefooncentrales werken, of over hoe je de openbare omroep concurrentie kunt aandoen.

De Kamervoorzitter werd door Telenet gevraagd, juist omwille van zijn politieke functie, en omdat hij een bepaalde partij vertegenwoordigt. De kiezers hebben daardoor het recht te weten hoeveel de Kamervoorzitter nog bijverdiende met allerhande adviezen aan dit bedrijf.

Kamervoorzitter Siegfried Bracke werd door Telenet gevraagd, juist omwille van zijn politieke functie, en omdat hij een bepaalde partij vertegenwoordigt.

Alle intercommunales en dergelijke scheppen onvermijdelijk een vermoeden van belangenbehartiging en zelfbediening. De meest radicale oplossing zou natuurlijk zijn dat politici dan niet meer in die raden van bestuur zouden zetelen, zoals collega hoogleraar economie Paul De Grauwe voorstelt. Ik weet niet of dit aangewezen is.

Een schepen of burgemeester vertegenwoordigt nu eenmaal de belangen van haar/zijn stad in bijvoorbeeld een waterleidingsbedrijf. Als de schepen dat niet zelf doet, wie dan wel? Je zou daar kunnen werken met onafhankelijke bestuurders die door het stadsbestuur worden aangeduid, maar dan verschuif je weer het probleem. Iemand moet dan immers weer controleren wat die onafhankelijke bestuurders daar allemaal doen, en of ze wel handelen in het belang van de stad.

Consensus?

Gemeentebesturen en intercommunales zijn nu eenmaal nauw met elkaar vervlochten, en het is zo goed als onmogelijk daar een waterdichte scheidingsmuur tussen te plaatsen.

Wat natuurlijk wel kan is het zo transparant mogelijk te maken. Intercommunales hoeven niet meer bestuurders te hebben dan noodzakelijk is. Een renumeratiecommissie kan ook bepalen wat een redelijke vergoeding is voor bewezen diensten. En de burger heeft het recht om te weten wie hoeveel verdient voor welk soort werk. Zou er, over de partijgrenzen heen, geen consensus kunnen gevonden worden over dat soort redelijke voorstellen?

Reacties uitgeschakeld voor Mechelen heeft de beste burgemeester

Mechelen heeft de beste burgemeester

Door | 14 februari 2017 | Nieuws

Bron: www.mechelen.be

Bart Somers, sinds 2001 burgemeester van Mechelen, wint de World Mayor Prize 2016. Hij mag zichzelf twee jaar de beste burgemeester ter wereld noemen.

De World Mayor Prize is een tweejaarlijks initiatief van de internationale denktank City Mayors Foundation en is bedoeld om de functie van burgemeester meer in de kijker te zetten. Deze editie wil de organisatie burgemeesters bekronen die zich, samen met hun gemeenschappen, inzetten voor de opvang van vluchtelingen en de integratie van migranten. Het kan gaan om burgemeesters van steden in oorlogsgebied zelf of burgemeesters die tegen heel wat kritiek in de rechten van vluchtelingen blijven verdedigen en de nadruk leggen op de bijdrage die migranten kunnen leveren aan de maatschappij.

“Hij brengt gemeenschappen samen”

De City Mayors Foundation omschrijft Bart Somers als een burgervader die getoond heeft dat mensen uit verschillende landen en culturen samen kunnen leven en trotse burgers kunnen zijn. Tann vom Hove, Senior Fellow bij de City Mayors Foundation over Bart Somers: “Onder zijn leiderschap is Mechelen een van België’s meest aantrekkelijke steden geworden om te leven. Hij heeft terecht veel internationale bijval gekregen voor zijn promotie en verdediging van burgerlijke waarden, terwijl hij de inwoners van Mechelen een thuis biedt waar ze hun dromen kunnen najagen en deel uitmaken van de samenleving. Zijn vermogen om mensen uit verschillende gemeenschappen samen te brengen en een gevoel van gedeeld burgerschap te smeden is een voorbeeld voor leiders uit heel Europa.”

38 genomineerden

De top drie wordt vervolledigd door Wolfgang G Müller, burgemeester van Lahr in Duitsland, en Georgios Kaminis, burgemeester van het Griekse Athene. In totaal werden 38 burgemeesters uit 19 landen wereldwijd genomineerd.

Twee jaar geleden was ook burgemeester van Gent Daniël Termont genomineerd voor de prijs. Hij eindigde uiteindelijk tweede.

www.worldmayor.com

Reacties uitgeschakeld voor Parlement buigt zich over bekritiseerde ‘klikwet’ OCMW’s

Parlement buigt zich over bekritiseerde ‘klikwet’ OCMW’s

Door | 4 februari 2017 | Nieuws

Bron: De Standaard, 3/02/2017

De Kamercommissie terreurbestrijding keurt vandaag wellicht een wetsvoorstel goed dat OCMW-medewerkers verplicht aanwijzingen van terreurmisdrijven bij hun cliënten aan het parket melden. De Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten kantte zich er eerder al tegen dat die medewerkers zo zelf de verantwoordelijkheid krijgen om hun beroepsgeheim te negeren. Vilvoords burgemeester Hans Bonte (SP.A) waarschuwt nu ook voor een ‘chaos aan informatie’.
Het wetsvoorstel van Valerie Van Peel (N-VA) om het beroepsgeheim van OCMW-medewerkers deels in te perken in de strijd tegen terreur, lijkt vanmiddag goedgekeurd te worden door de Kamercommissie terreurbestrijding.

De maatregel lokte al van in het begin kritiek uit bij de OCMW’s. In de Commissie 22/3 waarschuwde Piet Van Schuylenbergh van de VVSG, verantwoordelijk voor de OCMW’s, eerder deze week opnieuw voor de risico’s als die nog meer de repressieve toer moeten opgaan. ‘Het is geen goed idee om de verantwoordelijkheid over het opheffen van het beroepsgeheim bij een individuele OCMW-medewerker te leggen. Het is beter om zoiets af te spreken in de schoot van de Lokale Integrale Veiligheidscellen.’

In De Ochtend op Radio 1 herhaalde burgemeester Hans Bonte van Vilvoorde vanochtend dat er nu al een meldingsplicht is. ‘Gevoelige informatie die wijst op terreurdaden of gevaar, moet gedeeld worden in de schoot van de lokale integrale veiligheidscellen.’

‘Het voorstel dat nu op tafel ligt, is fundamenteel anders’, waarschuwde Bonte. ‘Het blijft bijzonder onduidelijk welke informatie moet gedeeld worden. Je creëert een chaos aan informatie en ook een complete onduidelijkheid over wie nu voor wat verantwoordelijk is.’